Vandaag is de laatste dag van de training en hebben we een gesprek met de moderator. Helaas zit ik in de laatste groep en ben pas om 14.30 uur aan de beurt met het groepsgesprek met 2 medestudenten. Daarna heb ik wel het geluk dat ik de eerste van de 3 ben die het individuele gesprek heeft dus ik hoef niet, zoals mijn huisgenoot, bijna een uur te wachten (na het groepsgesprek).
Vooral afgelopen weekend was heel zwaar met veel assessments die af moesten maar de laatste week was vooral puntjes op de i zetten en minder stress. Ik weet nu al dat ik voldoende heb op:
- learner profile (het analyseren van een student en een 1-op-1 les met voorstel voor wat te behandelen voor 5 opvolgende lessen)
- unknown language journal (mijn verslag van de 4 lessen Grieks als leerling van een taal die ik niet ken)
- teaching practice (mijn overzicht van de 7 lessen die ik heb moeten geven en een verslag van de ontwikkeling die ik daardoor privé en professioneel heb doorgemaakt met als ultieme hoogtepunt een "above standard" voor de laatste les die ik heb gegeven
- guided observation (mijn verslag van 3 lessen die ik bij moest wonen en observeren om te kijken hoe ervaren leraren les geven)
- phonymic test (die mijn kennis van de uitspraak heeft getest)
- language awareness test (die mijn grammaticale kennis heeft getest)
Vandaag mijn beoordeling van de materialen die ik in een specifieke les gebruikt heb en het interview met de moderator. Met mijn hoofd weet ik dat ik geslaagd ben maar mijn gevoel wil het nog niet geloven.
Vanavond gaan we met z'n allen vieren dat we het gehaald hebben en dan ga ik morgen weer terug richting Granada. Ik was graag nog een nacht langer gebleven maar helaas moeten we morgen al het appartement uit.
Dinsdag ga ik weer aan het werk en dan zien we wel verder. Mijn back-up heeft laten weten dat ze die week ook weer mag beginnen (en heeft direct al weer voor een lang weekend vrij gevraagd, waar ik niet zo blij mee ben hoewel ik niet kan weigeren, maar ik ben echt niet tevreden over haar steun gedurende de tijd dat ik de training deed). Dus met een beetje mazzel kom ik in niet al te grote chaos terecht.
En dan gaat het grote nadenken weer beginnen: Wat wil ik nu verder?
Ik moet dan steeds aan de woorden van mijn broer denken die zegt dat als ik niet weet wat ik wil, het heel erg goed met me gaat. Maar goed, daar ga ik later wel over "zeuren". Nu nog iets meer dan een uur te gaan voordat ik mijn mondeling heb.
vrijdag 29 juli 2016
donderdag 21 juli 2016
TEFL bootcamp
Van tevoren had ik er al over gelezen en tijdens het intake-gesprek was het ook al benadrukt: de cursus is 4 weken heel hard werken en heel erg intensief. Dus ik dacht dat ik voorbereid was maar nu bijna aan het einde van de derde week, kan ik niet anders dan tot de conclusie komen dat het onmogelijk is om je hierop voor te bereiden.
De eerste week was vooral zwaar door een overload aan informatie, het voorbereiden van de twee lessen die we in de eerste week al moesten geven en opdracht die we in het weekend moesten schrijven. Zwaar maar er was nog een beetje ruimte voor iets anders of een uurtje ontspanning.
Dat was na de tweede week wel anders. Dagen van 08.00 tot 23.30 werden eerder regel dan uitzondering, hoewel ik al snel de beslissing nam dat ik liever om 22.00 naar bed ging en dan om 05.00 eruit dan lang doorwerken. En waar ik in het eerste weekend nog tijd had om naar een open tai-chi groep te gaan, kon ik dat afgelopen weekend wel vergeten. Maar je doet je best om je er doorheen te slaan want (zeggen ze) na de tweede week wordt het gemakkelijker.
En nu is de derde week bijna afgelopen en het is helemaal niks niet gemakkelijker. Vrijdag moet ik 2 lessen geven (1 voor de klas en 1 les aan een privé-leerling) en dan moet ik van het weekend de volgende documenten in elkaar draaien: mijn materiaal-assessment, mijn learner-profile, de language awareness test en de phonemic test. Als er nog ergens tijd over is (als!!!) dan zou het ook zeer op prijs gesteld worden dat ik mijn laatste les voor woensdag in ieder geval heb overdacht en mijn idee voor de materialen klaar heb.
Ik zit er over te denken om mijzelf komend weekend een uurtje vrij te geven om mijzelf weer op te laden door een toeristische rondrit te maken want veel heb ik van Malaga nog niet gezien.
Hoewel het veel en zwaar is, heb ik er geen spijt van. Ik vind het leuk om mijn hersens even op een andere manier aan het werk te hebben en hoewel het in het begin heel erg spannend was om voor een groep mensen te staan, vindt iedereen dat ik het goed doe en de leerlingen vinden mij aardig. Het is interessant om te zien hoe iedereen zijn eigen persoonlijkheid meebrengt in de les. Ik moet het vooral van hard werken hebben en een hele goede voorbereiding maar krijg dan wel geleerd wat de leerlingen moeten leren. Anderen hebben van nature meer aanleg om voor een groep mensen te staan maar raken dan zo op zijsporen dat de grote lijn van de les niet overkomt en de uitvoering niet goed is.
We zijn met een groep van 11 en ik deel mijn huis met een andere Nederlandse en een Amerikaanse. Sinds gisteravond is de Amerikaanse uit het huis vertrokken en wordt zij vervangen door de lerares die ons Grieks heeft gegeven. Snap het waarom niet helemaal maar het zal wel een reden hebben. Oh, en voor degenen die zich af zitten te vragen: Grieks?. Wij moeten inzicht hebben hoe een leerling van een andere taal zich voelt als hij die taal niet spreekt en omdat niemand in de groep Grieks sprak, kregen wij 4 lessen Grieks zodat wij een idee hebben hoe het is om een uur lang een vreemde taal te horen die je niet kent en proberen te snappen wat de lerares ons uitlegt.
En nu is het tijd om op te staan voor weer een hele, hele, hele, hele lange dag.
De eerste week was vooral zwaar door een overload aan informatie, het voorbereiden van de twee lessen die we in de eerste week al moesten geven en opdracht die we in het weekend moesten schrijven. Zwaar maar er was nog een beetje ruimte voor iets anders of een uurtje ontspanning.
Dat was na de tweede week wel anders. Dagen van 08.00 tot 23.30 werden eerder regel dan uitzondering, hoewel ik al snel de beslissing nam dat ik liever om 22.00 naar bed ging en dan om 05.00 eruit dan lang doorwerken. En waar ik in het eerste weekend nog tijd had om naar een open tai-chi groep te gaan, kon ik dat afgelopen weekend wel vergeten. Maar je doet je best om je er doorheen te slaan want (zeggen ze) na de tweede week wordt het gemakkelijker.
En nu is de derde week bijna afgelopen en het is helemaal niks niet gemakkelijker. Vrijdag moet ik 2 lessen geven (1 voor de klas en 1 les aan een privé-leerling) en dan moet ik van het weekend de volgende documenten in elkaar draaien: mijn materiaal-assessment, mijn learner-profile, de language awareness test en de phonemic test. Als er nog ergens tijd over is (als!!!) dan zou het ook zeer op prijs gesteld worden dat ik mijn laatste les voor woensdag in ieder geval heb overdacht en mijn idee voor de materialen klaar heb.
Ik zit er over te denken om mijzelf komend weekend een uurtje vrij te geven om mijzelf weer op te laden door een toeristische rondrit te maken want veel heb ik van Malaga nog niet gezien.
Hoewel het veel en zwaar is, heb ik er geen spijt van. Ik vind het leuk om mijn hersens even op een andere manier aan het werk te hebben en hoewel het in het begin heel erg spannend was om voor een groep mensen te staan, vindt iedereen dat ik het goed doe en de leerlingen vinden mij aardig. Het is interessant om te zien hoe iedereen zijn eigen persoonlijkheid meebrengt in de les. Ik moet het vooral van hard werken hebben en een hele goede voorbereiding maar krijg dan wel geleerd wat de leerlingen moeten leren. Anderen hebben van nature meer aanleg om voor een groep mensen te staan maar raken dan zo op zijsporen dat de grote lijn van de les niet overkomt en de uitvoering niet goed is.
We zijn met een groep van 11 en ik deel mijn huis met een andere Nederlandse en een Amerikaanse. Sinds gisteravond is de Amerikaanse uit het huis vertrokken en wordt zij vervangen door de lerares die ons Grieks heeft gegeven. Snap het waarom niet helemaal maar het zal wel een reden hebben. Oh, en voor degenen die zich af zitten te vragen: Grieks?. Wij moeten inzicht hebben hoe een leerling van een andere taal zich voelt als hij die taal niet spreekt en omdat niemand in de groep Grieks sprak, kregen wij 4 lessen Grieks zodat wij een idee hebben hoe het is om een uur lang een vreemde taal te horen die je niet kent en proberen te snappen wat de lerares ons uitlegt.
En nu is het tijd om op te staan voor weer een hele, hele, hele, hele lange dag.
vrijdag 1 juli 2016
Bijna naar Malaga
Vandaag begon officieel mijn vakantie maar in maart kwam het verzoek of ik vandaag, 1 juli, de berekeningen wilde maken om te zien of we aan de eisen van de klant hadden voldaan. Afspraak was dat dit dan niet als een vakantiedag zou worden gerekend maar als een werkdag en dat ik van mijn enorme lijst van overuren dan een paar uren af zou halen. Dat leek mij geen verkeerd idee. Een werkplek geregeld op een andere verdieping zodat mijn collega's niet zouden weten dat ik aan het werk was en de bedoeling was dat het niet langer dan 3 uur zou duren. Uiteindelijk werden het er 3,5 omdat elke keer een programma vast liep en omdat mijn teamcoördinator niet wist wat ze met bepaalde emails aan moest. Hoewel het te verwachten was, was ik er niet blij mee.
Waar ik wel blij mee was, was de lidmaatschapskaart van de ziektekostenverzekering.
Een paar dagen geleden kregen we een email waarin ons werd meegedeeld dat wij voor € 10,00/maand kunnen deelnemen aan een particuliere verzekering. Dekt alles behalve ziekenhuisopnames. Met de enorm lange wachtlijsten nog in het geheugen met mijn hernia, vond ik dat ik met € 10,00 niet veel risico zou lopen. Het is een verzekering met vaste artsen en gezondheidscentra maar volgens mijn lerares Spaans waren dat (voor Granada) geen slechte centra.
Aangemeld, een ingewikkeld vragenformulier ingevuld (medische termen zijn ook in het Engels niet te begrijpen), formulier opgestuurd, een telefoongesprek met verzekeringsmevrouw in het Spaans (medische termen zijn in het Spaans nog minder te begrijpen) en ik mocht meedoen met de verzekering. De kaart zou zo snel mogelijk opgestuurd worden.
Ik had als postadres mijn werkadres opgegeven zodat de kaart niet zoek kan raken in de Spaanse post. Mijn verbazing was dan ook groot om te ontdekken dat de kaart vandaag op mijn huisadres was gearriveerd. Verbaasd dat het niet naar het postadres was gestuurd en verbaasd dat het aan was gekomen ;-)
Maar in ieder geval fijn dat het aangekomen is.Vanaf nu niet meer 14 maanden of langer wachten totdat de fysiotherapeut tijd heeft (indien nodig).
Vandaag kreeg ik ook een berichtje van de school waar ik de cursus ga doen. Ze lieten me weten wie mijn flatgenote zal zijn met een e-mailadres en de mededeling dat ze om 4 uur in het appartement zal zijn zodat ze voor mij de deur kan openen. De bus komt om 15.45 in Malaga aan en het appartement is direct tegenover het busstation. Scheelt in ieder geval een hoop gesleep met bagage (in Malaga dan). Email gestuurd en we hebben wat heen en weer geappt. Ze is ook Nederlandse en we hebben besloten dat dit een voordeel gaat zijn voor als we 's avonds moeten studeren. Het lijkt erop dat ze dit serieus neemt en dat voelt wel goed.
Morgen komt een collega langs die de komende 4 weken in mijn huis gaat wonen zodat ik die nog wat dingen uit kan leggen. Hoewel het waarschijnlijk op zijn Spaans gaat en hij uiteindelijk niet komt want druk bezig met van alles en nog wat. Inmiddels begin ik de Spaanse manier van doen te snappen.
Verder nog een laatste was, iets wat schoonmaken heet en kijken of ik alles wat ik mee wil/moet nemen in een koffer krijg. Het zal zoeken worden naar een evenwicht. Aan de ene kant weet ik dat ik in geval van nood altijd wel iets bij een chino kan kopen, aan de andere kant voelt het wel als geld over de balk gooien als ik dingen koop die ik mee had kunnen nemen en vervolgens amper gebruikt daar achter moet laten (bijvoorbeeld wasmiddel, olie, kruiden en dergelijke). Verder is het mij ook nog niet geheel duidelijk wat er aan kleding mee moet. Met de temperaturen die we nu hebben, is 1 set kleding (in ieder geval aan t-shirts en hemdjes) per dag wel een minimaal vereiste. Ik weet ook niet of er nog eisen aan de kleding gesteld worden als we voor de klas moeten staan dus er moet ook iets fatsoenlijks mee (lees: niet te kort en te bloot).
Hoewel ik moe ben van het werk van de afgelopen maand en daardoor moeilijk loop te doen over dingen waar ik anders niet moeilijk over zou doen, kijk ik uit naar maandag.
Waar ik wel blij mee was, was de lidmaatschapskaart van de ziektekostenverzekering.
Een paar dagen geleden kregen we een email waarin ons werd meegedeeld dat wij voor € 10,00/maand kunnen deelnemen aan een particuliere verzekering. Dekt alles behalve ziekenhuisopnames. Met de enorm lange wachtlijsten nog in het geheugen met mijn hernia, vond ik dat ik met € 10,00 niet veel risico zou lopen. Het is een verzekering met vaste artsen en gezondheidscentra maar volgens mijn lerares Spaans waren dat (voor Granada) geen slechte centra.
Aangemeld, een ingewikkeld vragenformulier ingevuld (medische termen zijn ook in het Engels niet te begrijpen), formulier opgestuurd, een telefoongesprek met verzekeringsmevrouw in het Spaans (medische termen zijn in het Spaans nog minder te begrijpen) en ik mocht meedoen met de verzekering. De kaart zou zo snel mogelijk opgestuurd worden.
Ik had als postadres mijn werkadres opgegeven zodat de kaart niet zoek kan raken in de Spaanse post. Mijn verbazing was dan ook groot om te ontdekken dat de kaart vandaag op mijn huisadres was gearriveerd. Verbaasd dat het niet naar het postadres was gestuurd en verbaasd dat het aan was gekomen ;-)
Maar in ieder geval fijn dat het aangekomen is.Vanaf nu niet meer 14 maanden of langer wachten totdat de fysiotherapeut tijd heeft (indien nodig).
Vandaag kreeg ik ook een berichtje van de school waar ik de cursus ga doen. Ze lieten me weten wie mijn flatgenote zal zijn met een e-mailadres en de mededeling dat ze om 4 uur in het appartement zal zijn zodat ze voor mij de deur kan openen. De bus komt om 15.45 in Malaga aan en het appartement is direct tegenover het busstation. Scheelt in ieder geval een hoop gesleep met bagage (in Malaga dan). Email gestuurd en we hebben wat heen en weer geappt. Ze is ook Nederlandse en we hebben besloten dat dit een voordeel gaat zijn voor als we 's avonds moeten studeren. Het lijkt erop dat ze dit serieus neemt en dat voelt wel goed.
Morgen komt een collega langs die de komende 4 weken in mijn huis gaat wonen zodat ik die nog wat dingen uit kan leggen. Hoewel het waarschijnlijk op zijn Spaans gaat en hij uiteindelijk niet komt want druk bezig met van alles en nog wat. Inmiddels begin ik de Spaanse manier van doen te snappen.
Verder nog een laatste was, iets wat schoonmaken heet en kijken of ik alles wat ik mee wil/moet nemen in een koffer krijg. Het zal zoeken worden naar een evenwicht. Aan de ene kant weet ik dat ik in geval van nood altijd wel iets bij een chino kan kopen, aan de andere kant voelt het wel als geld over de balk gooien als ik dingen koop die ik mee had kunnen nemen en vervolgens amper gebruikt daar achter moet laten (bijvoorbeeld wasmiddel, olie, kruiden en dergelijke). Verder is het mij ook nog niet geheel duidelijk wat er aan kleding mee moet. Met de temperaturen die we nu hebben, is 1 set kleding (in ieder geval aan t-shirts en hemdjes) per dag wel een minimaal vereiste. Ik weet ook niet of er nog eisen aan de kleding gesteld worden als we voor de klas moeten staan dus er moet ook iets fatsoenlijks mee (lees: niet te kort en te bloot).
Hoewel ik moe ben van het werk van de afgelopen maand en daardoor moeilijk loop te doen over dingen waar ik anders niet moeilijk over zou doen, kijk ik uit naar maandag.
woensdag 22 juni 2016
Complete chaos
Zoals gebruikelijk was het niet mijn bedoeling om zo lang te wachten met weer een verslag vanuit Spanje te geven. Maar zoals de titel al zegt, het was (en is) complete chaos, en dan met name op het werk.
Het begon er al mee dat onze quality manager een maand eerder met ziekteverlof (wegens zwangerschap) ging dan gepland. De bedoeling was juni maar het werd per direct in mei. In Spanje heb je zwangerschapsverlof na de bevalling en is het eigenlijk de bedoeling dat je werkt tot aan de bevalling. Omdat dat in de meeste gevallen niet mogelijk is, meldt je je ziek en moet je elke week bij de dokter een bewijs halen dat je de komende week echt niet kunt werken. De baby wordt verwacht ergens in augustus, dan heb je 16 weken zwangerschapsverlof dus tegen de tijd dat ze weer terugkomt is het ergens eind november/begin december.
Samen met een collega neem ik haar werk over, maar die collega is bijna de hele maand juni op vakantie. In mei hebben we het soort van samen gedaan en deze maand sta ik er bijna alleen voor (hoewel mijn collega in de 5 dagen dat ze wel op kantoor was echt een hele grote hulp was). Dat is 1 ding wat wel te overleven valt.
Daarna kreeg onze teamlead een miskraam. Voordeel is dat ze daardoor niet in augustus (ook) met zwangerschapsverlof gaat maar het is natuurlijk erg verdrietig allemaal. Als gevolg hiervan was onze teamlead dus ook onverwacht niet meer aanwezig en bij het verdelen van haar werkzaamheden kwamen alle rapporten die in Success Factors (opnieuw) getest moeten worden op mijn bordje terecht. Success Factors is het nieuwe programma waarin mijn klant alle personeelsgegevens bijhoudt en ik heb nu eenmaal de meeste ervaring in het testen van die rapporten. Voordat mijn teamlead de miskraam kreeg, werkten we samen aan dat project en ik ben inmiddels binnen het team de expert in het draaien van rapporten in het nieuwe systeem. Dermate dat de grote HR-baas van mijn klant mijn mening als waar aanneemt. Dus als ik iets zeg of vind heb ik automatisch gelijk :-o
Naast het opnieuw testen van de rapporten, ben ik daarnaast ook de vraagbaak voor al mijn collega's die een rapport krijgen wat niet lijkt op wat ze hebben moeten.
Het werd in mijn tijdsplanning al een beetje krapjes.Ik werk officieel maar 40 uur en zat nu al het werk van 2 anderen te doen (hoewel 1 natuurlijk niet volledig maar rapporten testen vraagt veel tijd).
Vervolgens kwam ik op 6 juni op het werk en zag ik mijn back-up met 1 hand werken terwijl ze haar andere hand zoveel mogelijk probeerde te ontzien. Dat zag er niet goed uit en haar maar richting huisarts gestuurd,vervolgens naar het ziekenhuis en de constatering dat ze een scheur in een bot heeft. Gips en minimaal 25 dagen niet werken. Nu is het in Spanje zo dat als de dokter zegt dat je niet mag werken dan mag je ook niet werken. Je mag echt helemaal niets doen. Dus uitgeschakeld tot 18 juli of nog langer. Lullig voor haar en een probleem voor mijn team en mij.
Voor mij omdat ik ineens haar werk er ook bij moet doen deze maand en ik daardoor tot over mijn oren in 4 payrolls zat (mijn eigen 2 landen en de 2 van haar) en voor het team omdat het de bedoeling was dat mijn back-up mij zou vervangen tijdens mijn maand verlof en dus niet aanwezig is in juli (in ieder geval niet in de eerste 2 weken). Wie gaat dan de lonen van haar en mijn landen doen? Mijn teamcoördinator heeft toen besloten dat zij de lonen van België en Nederland gaat doen en ik ben haar nu halsoverkop aan het trainen. Ze spreekt echter geen woord Nederlands en haar Engels is ook niet denderend. Het zal mij dus benieuwen wat er komende maand gaat gebeuren.
Ik probeer nu wel om zoveel mogelijk voor te bereiden en af te hebben te zodat ze het zo gemakkelijk mogelijk krijgt maar dat is nog niet zo eenvoudig.
En alsof dat nog niet genoeg is, hebben een aantal mensen in ons team besloten om weg te gaan: 2 omdat ze een master aan een universiteit gaan doen, 1 omdat ze een andere positie in het bedrijf heeft gevonden en 1 omdat ze een baan in Zwitserland heeft gekregen. Dat houdt in dat in dat in de eerste 2 weken van juli in mijn kleine team van 5 mensen, 2 mensen op vakantie zijn (ik de hele maand), 1 met ziekteverlof is en 1 ontslag heeft genomen omdat hij een master gaat doen. Ik heb medelijden met het teamlid wat in zijn eentje achterblijft. En in de andere teams is het, zeker in combinatie met de vakantieperiode, niet veel beter.
Daarnaast zit de kans erin dat als mijn back-up terugkomt, ze met ingang van september ontslag gaat nemen. Ze heeft het helemaal gehad met de manier waarop het bedrijf mensen behandeld en heeft voor de tweede keer een slechte beoordeling gehad in haar jaarlijkse evaluatie. Ik had weer exceeded expectations maar begin nu langzaamaan het systeem te snappen en zie hoe dingen werken. Ik ga niet zeggen dat mijn manier van dingen doen ertoe heeft geleid dat mijn back-up een slechte beoordeling heeft gehad maar geholpen heeft het zeker ook niet.
Ik ben te pro-actief en nu ik het systeem een beetje door begin te krijgen, zit ik mij nog meer af te vragen of ik hier wel op mijn plaats ben omdat ik door deze houding het voor mijn teammembers moeilijker maak. Maar goed, dat is voor een volgende keer.
Nu nog 6,5 dag werken, dit weekend keihard studeren en dan koffers pakken voor een maand Malága. Ook keihard werken maar in ieder geval anders en afleiding.
Het begon er al mee dat onze quality manager een maand eerder met ziekteverlof (wegens zwangerschap) ging dan gepland. De bedoeling was juni maar het werd per direct in mei. In Spanje heb je zwangerschapsverlof na de bevalling en is het eigenlijk de bedoeling dat je werkt tot aan de bevalling. Omdat dat in de meeste gevallen niet mogelijk is, meldt je je ziek en moet je elke week bij de dokter een bewijs halen dat je de komende week echt niet kunt werken. De baby wordt verwacht ergens in augustus, dan heb je 16 weken zwangerschapsverlof dus tegen de tijd dat ze weer terugkomt is het ergens eind november/begin december.
Samen met een collega neem ik haar werk over, maar die collega is bijna de hele maand juni op vakantie. In mei hebben we het soort van samen gedaan en deze maand sta ik er bijna alleen voor (hoewel mijn collega in de 5 dagen dat ze wel op kantoor was echt een hele grote hulp was). Dat is 1 ding wat wel te overleven valt.
Daarna kreeg onze teamlead een miskraam. Voordeel is dat ze daardoor niet in augustus (ook) met zwangerschapsverlof gaat maar het is natuurlijk erg verdrietig allemaal. Als gevolg hiervan was onze teamlead dus ook onverwacht niet meer aanwezig en bij het verdelen van haar werkzaamheden kwamen alle rapporten die in Success Factors (opnieuw) getest moeten worden op mijn bordje terecht. Success Factors is het nieuwe programma waarin mijn klant alle personeelsgegevens bijhoudt en ik heb nu eenmaal de meeste ervaring in het testen van die rapporten. Voordat mijn teamlead de miskraam kreeg, werkten we samen aan dat project en ik ben inmiddels binnen het team de expert in het draaien van rapporten in het nieuwe systeem. Dermate dat de grote HR-baas van mijn klant mijn mening als waar aanneemt. Dus als ik iets zeg of vind heb ik automatisch gelijk :-o
Naast het opnieuw testen van de rapporten, ben ik daarnaast ook de vraagbaak voor al mijn collega's die een rapport krijgen wat niet lijkt op wat ze hebben moeten.
Het werd in mijn tijdsplanning al een beetje krapjes.Ik werk officieel maar 40 uur en zat nu al het werk van 2 anderen te doen (hoewel 1 natuurlijk niet volledig maar rapporten testen vraagt veel tijd).
Vervolgens kwam ik op 6 juni op het werk en zag ik mijn back-up met 1 hand werken terwijl ze haar andere hand zoveel mogelijk probeerde te ontzien. Dat zag er niet goed uit en haar maar richting huisarts gestuurd,vervolgens naar het ziekenhuis en de constatering dat ze een scheur in een bot heeft. Gips en minimaal 25 dagen niet werken. Nu is het in Spanje zo dat als de dokter zegt dat je niet mag werken dan mag je ook niet werken. Je mag echt helemaal niets doen. Dus uitgeschakeld tot 18 juli of nog langer. Lullig voor haar en een probleem voor mijn team en mij.
Voor mij omdat ik ineens haar werk er ook bij moet doen deze maand en ik daardoor tot over mijn oren in 4 payrolls zat (mijn eigen 2 landen en de 2 van haar) en voor het team omdat het de bedoeling was dat mijn back-up mij zou vervangen tijdens mijn maand verlof en dus niet aanwezig is in juli (in ieder geval niet in de eerste 2 weken). Wie gaat dan de lonen van haar en mijn landen doen? Mijn teamcoördinator heeft toen besloten dat zij de lonen van België en Nederland gaat doen en ik ben haar nu halsoverkop aan het trainen. Ze spreekt echter geen woord Nederlands en haar Engels is ook niet denderend. Het zal mij dus benieuwen wat er komende maand gaat gebeuren.
Ik probeer nu wel om zoveel mogelijk voor te bereiden en af te hebben te zodat ze het zo gemakkelijk mogelijk krijgt maar dat is nog niet zo eenvoudig.
En alsof dat nog niet genoeg is, hebben een aantal mensen in ons team besloten om weg te gaan: 2 omdat ze een master aan een universiteit gaan doen, 1 omdat ze een andere positie in het bedrijf heeft gevonden en 1 omdat ze een baan in Zwitserland heeft gekregen. Dat houdt in dat in dat in de eerste 2 weken van juli in mijn kleine team van 5 mensen, 2 mensen op vakantie zijn (ik de hele maand), 1 met ziekteverlof is en 1 ontslag heeft genomen omdat hij een master gaat doen. Ik heb medelijden met het teamlid wat in zijn eentje achterblijft. En in de andere teams is het, zeker in combinatie met de vakantieperiode, niet veel beter.
Daarnaast zit de kans erin dat als mijn back-up terugkomt, ze met ingang van september ontslag gaat nemen. Ze heeft het helemaal gehad met de manier waarop het bedrijf mensen behandeld en heeft voor de tweede keer een slechte beoordeling gehad in haar jaarlijkse evaluatie. Ik had weer exceeded expectations maar begin nu langzaamaan het systeem te snappen en zie hoe dingen werken. Ik ga niet zeggen dat mijn manier van dingen doen ertoe heeft geleid dat mijn back-up een slechte beoordeling heeft gehad maar geholpen heeft het zeker ook niet.
Ik ben te pro-actief en nu ik het systeem een beetje door begin te krijgen, zit ik mij nog meer af te vragen of ik hier wel op mijn plaats ben omdat ik door deze houding het voor mijn teammembers moeilijker maak. Maar goed, dat is voor een volgende keer.
Nu nog 6,5 dag werken, dit weekend keihard studeren en dan koffers pakken voor een maand Malága. Ook keihard werken maar in ieder geval anders en afleiding.
dinsdag 24 mei 2016
Update
De antwoorden op de gestelde vragen:
Ik eet tussen de middag warm. Ik kook voordat ik de deur uitga mijn maaltijd en die neem ik mee naar het werk. Afhankelijk van wat ik gemaakt heb, gooi ik het in mijn pauze nog even in de magnetron of ik eet het lauwwarm. Gezien het feit dat het nu al weer rond de 30C is, zal het vaker lauwwarm zijn.
Het CAE/C1-diploma Engels wat ik in februari gehaald heb, is onderdeel van het hele gebeuren om mijn certificaat te krijgen om als lerares Engels te mogen en kunnen werken. Dat certificaat hoop ik eind juli op zak te hebben. Daarna staan er geen grote opleidingen en diploma's meer op stapel. Ik wil nog wel graag mijn B2 Spaans hebben (en ook graag van de andere talen die ik spreek) maar dat zal een minder groot beslag op mijn tijd leggen dan het certificaat wat ik in juli wil halen en is ook minder aan tijd gebonden.
Voor de 4-weken opleiding in juli zijn er een aantal vereisten die ik moet doen voordat de cursus begint. En hoe meer tijd ik daar van tevoren in stop, des te gemakkelijker ik het in juli zal hebben. Ik heb mijn laatste Engelse grammatica-les gehad en ik weet nu waar ik de komende maand extra aandacht aan moet besteden.
Maar er is een beetje licht aan het einde van de tunnel. Het concert met het koor is geweest. Het is heel erg goed gegaan en iedereen was ruim tevreden. Afgelopen woensdag hebben we in de ledenvergadering unaniem besloten dat we met deze dirigent verder willen waardoor ook binnen het koor een woelige periode is afgesloten.
Die begon met het onverwachte vertrek van de vorige dirigent in december na het kerstconcert, een strijd tussen 2 mogelijke voorzitters op de ledenvergadering en het vertrek van minstens 10 leden die niet met de gekozen voorzitter verder wilden. Dus dat was spitsroeden lopen om in het Spaans te snappen wat er gebeurde en vooral geen partij te kiezen. Verder heb ik besloten om in juni niet aan de repetities mee te doen. Ze gaan repeteren (inclusief extra repetities omdat er eigenlijk niet genoeg tijd is) voor een concert op 9 of 10 juli en dan ben ik toch niet in Granada dus ik kan mijn tijd nuttiger besteden.
Dus komende maand is het vooral studeren maar daarvoor hoef ik de deur niet uit. Mijn leven gaat heel erg saai zijn: werken, Spaanse les en de voorbereidingen voor mijn cursus. Ik ga ervan uit dat ik in juni wel tijd zal hebben om af en toe iets leuks te gaan doen met de mensen van de website, zoals koffie drinken, een wandeling of een intercambio. Iets wat niet veel energie en tijd zal vragen.
En dan zien we wel wat er gaat gebeuren.
Een collega uit mijn team is onlangs teruggegaan naar Engeland en wil mij in zijn team hebben. In een opwelling heb ik gezegd dat ik vanaf september beschikbaar ben. Dus wie weet heb ik het in augustus wel heel erg druk met koffers pakken omdat ik naar Engeland vertrek ;-).
Daarnaast zit er een kans in dat ik via de school waar ik in juli de opleiding ga doen, een baan als lerares Engels kan krijgen. Afhankelijk van hoe leuk ik het vind, kan het zijn dat ik van die mogelijkheid gebruik ga maken.
Ik kan in ieder geval niet zeggen dat mijn leven saai is, alleen jammer dat ik dit niet heb gedaan toen ik een jaar of 20 was.
Ik eet tussen de middag warm. Ik kook voordat ik de deur uitga mijn maaltijd en die neem ik mee naar het werk. Afhankelijk van wat ik gemaakt heb, gooi ik het in mijn pauze nog even in de magnetron of ik eet het lauwwarm. Gezien het feit dat het nu al weer rond de 30C is, zal het vaker lauwwarm zijn.
Het CAE/C1-diploma Engels wat ik in februari gehaald heb, is onderdeel van het hele gebeuren om mijn certificaat te krijgen om als lerares Engels te mogen en kunnen werken. Dat certificaat hoop ik eind juli op zak te hebben. Daarna staan er geen grote opleidingen en diploma's meer op stapel. Ik wil nog wel graag mijn B2 Spaans hebben (en ook graag van de andere talen die ik spreek) maar dat zal een minder groot beslag op mijn tijd leggen dan het certificaat wat ik in juli wil halen en is ook minder aan tijd gebonden.
Voor de 4-weken opleiding in juli zijn er een aantal vereisten die ik moet doen voordat de cursus begint. En hoe meer tijd ik daar van tevoren in stop, des te gemakkelijker ik het in juli zal hebben. Ik heb mijn laatste Engelse grammatica-les gehad en ik weet nu waar ik de komende maand extra aandacht aan moet besteden.
Maar er is een beetje licht aan het einde van de tunnel. Het concert met het koor is geweest. Het is heel erg goed gegaan en iedereen was ruim tevreden. Afgelopen woensdag hebben we in de ledenvergadering unaniem besloten dat we met deze dirigent verder willen waardoor ook binnen het koor een woelige periode is afgesloten.
Die begon met het onverwachte vertrek van de vorige dirigent in december na het kerstconcert, een strijd tussen 2 mogelijke voorzitters op de ledenvergadering en het vertrek van minstens 10 leden die niet met de gekozen voorzitter verder wilden. Dus dat was spitsroeden lopen om in het Spaans te snappen wat er gebeurde en vooral geen partij te kiezen. Verder heb ik besloten om in juni niet aan de repetities mee te doen. Ze gaan repeteren (inclusief extra repetities omdat er eigenlijk niet genoeg tijd is) voor een concert op 9 of 10 juli en dan ben ik toch niet in Granada dus ik kan mijn tijd nuttiger besteden.
Dus komende maand is het vooral studeren maar daarvoor hoef ik de deur niet uit. Mijn leven gaat heel erg saai zijn: werken, Spaanse les en de voorbereidingen voor mijn cursus. Ik ga ervan uit dat ik in juni wel tijd zal hebben om af en toe iets leuks te gaan doen met de mensen van de website, zoals koffie drinken, een wandeling of een intercambio. Iets wat niet veel energie en tijd zal vragen.
En dan zien we wel wat er gaat gebeuren.
Een collega uit mijn team is onlangs teruggegaan naar Engeland en wil mij in zijn team hebben. In een opwelling heb ik gezegd dat ik vanaf september beschikbaar ben. Dus wie weet heb ik het in augustus wel heel erg druk met koffers pakken omdat ik naar Engeland vertrek ;-).
Daarnaast zit er een kans in dat ik via de school waar ik in juli de opleiding ga doen, een baan als lerares Engels kan krijgen. Afhankelijk van hoe leuk ik het vind, kan het zijn dat ik van die mogelijkheid gebruik ga maken.
Ik kan in ieder geval niet zeggen dat mijn leven saai is, alleen jammer dat ik dit niet heb gedaan toen ik een jaar of 20 was.
zondag 8 mei 2016
Teveel aan mijn hoofd
Ben net terug van mijn eerste echte poging om te gaan hardlopen. Volgens mij heb ik daar een jaar geleden ook al eens over geschreven. Hardlopen met een hernia is mogelijk als je dat via de techniek van chi-running doet. Na, af en aan, oefenen met deze techniek heb ik dat vanmorgen uitgeprobeerd. Nu zien dat ik het 3x per week vol ga houden. Niet alleen om in mijn overvolle dagen tijd te vinden maar ook een moment op de dag waarop het niet te warm is om iets van lichamelijke activiteit te doen.
Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik iets meer op mijn bordje heb dan handig is en de combinatie van Nederlandse en Spaanse tijden maakt het er niet beter op. Dus als ik dan eens een keer thuis ben, dan lig ik knock-out op de bank of open ik mijn laptop om mij met divers huiswerk bezig te houden. Daardoor schiet het bijhouden van mijn blog er een beetje bij in.
Om een beeld te geven van mijn rooster voor deze maand:
Maandag verlaat ik mijn huis om 8 uur 's morgens en kom 12 uur later weer thuis (soms iets eerder maar niet veel). Werk en Spaanse les. Hoewel er wel 2x een half uur pauze in zit, is het gewoon een lange dag.
Dinsdag is het alleen maar werk, maar omdat het de enige doordeweekse dag is waarop ik vaste activiteit heb, is dit de avond om iets af te spreken of om huiswerk voor de volgende week voor te bereiden of om huiswerk te maken wat nog niet af is (afhankelijk van wat ik in het weekend allemaal op de planning heb staan).
Woensdag is werk, Spaanse les en koor.
Donderdag werk en Engelse les. Ik heb mijn C1/CAE-examen gehaald met 196 punten (4 punten tekort voor C2/CPE) maar heb geen enkele grammatica geleerd. Nu ik voor mijn 4 weken cursus een grammatica boek in mijn hoofd moet stampen, heb ik besloten om privéles te nemen. Dit is echter niet in Granada maar in Armilla, een dorp tegen Granada aan. Dat betekent met de bus heen en weer waardoor ik vaak pas rond 21.00 uur weer thuis ben. Ik heb wel een uurtje tussen aankomst met bus en les, waardoor ik tijd heb om op een bankje te zitten en het boek te lezen wat ik ook voor de cursus moet gelezen moet hebben.
En dan is het vrijdag. Afhankelijk van mijn rooster ben ik om 15.00 of 18.00 uur klaar en ook afhankelijk van wat ik in het weekend ga/moet doen, is het via de supermarkt naar huis of rechtstreeks. En net als op dinsdag is het misschien nodig om huiswerk te maken.
Zaterdag en zondag staan in het teken van huiswerk, huishoudelijke klussen en proberen om via de internetsite nog wat leuks te doen en mensen te ontmoeten.
Zo op papier is het te overzien en zou het te doen moeten zijn.
Zoals gebruikelijk is de praktijk helaas anders. We hebben concert met het koor waardoor ik nu al een paar vrijdagen extra repetities heb. Zeker als dat samenvalt met een uitje op een zondag met de website en een hoop gedoe op het werk dan komt er een moment dat de grenzen bereikt zijn.
In het begin kun je nog wel zeggen, als we met het nieuwe programma op het werk live zijn gegaan, zal het beter gaan (daarbij vergetend dat na het live gaan de problemen pas echt zullen beginnen) of als mijn back-up terug is van een maand vakantie, of dat als het concert geweest is, of dat de activiteiten via de website maar eenmalig zijn.
Maar uiteindelijk komt er een moment dat je onder ogen moet zien dat je overladen bent.
Aan het einde van deze maand stoppen de grammatica lessen voor de cursus en ik zit er over te denken om in de maand juni ook een maand met het koor te stoppen. Dan heb ik even iets meer tijd om mijzelf op de rit te krijgen en mijn voor te bereiden op mijn cursus. Vandaar ook mijn poging om iets van lichamelijke activiteit in mijn toch al drukke schema te proppen omdat ik weet dat lichamelijke beweging helpt om de stress beter aan te kunnen.
Ik wil mijn cursus met een goed resultaat afsluiten en daarvoor moet ik in juli zo fit mogelijk zijn.
PS: de vrouw heeft inderdaad maar 1 nacht in mijn huis geslapen. De dag erna kon ze weer naar haar eigen huis.
Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik iets meer op mijn bordje heb dan handig is en de combinatie van Nederlandse en Spaanse tijden maakt het er niet beter op. Dus als ik dan eens een keer thuis ben, dan lig ik knock-out op de bank of open ik mijn laptop om mij met divers huiswerk bezig te houden. Daardoor schiet het bijhouden van mijn blog er een beetje bij in.
Om een beeld te geven van mijn rooster voor deze maand:
Maandag verlaat ik mijn huis om 8 uur 's morgens en kom 12 uur later weer thuis (soms iets eerder maar niet veel). Werk en Spaanse les. Hoewel er wel 2x een half uur pauze in zit, is het gewoon een lange dag.
Dinsdag is het alleen maar werk, maar omdat het de enige doordeweekse dag is waarop ik vaste activiteit heb, is dit de avond om iets af te spreken of om huiswerk voor de volgende week voor te bereiden of om huiswerk te maken wat nog niet af is (afhankelijk van wat ik in het weekend allemaal op de planning heb staan).
Woensdag is werk, Spaanse les en koor.
Donderdag werk en Engelse les. Ik heb mijn C1/CAE-examen gehaald met 196 punten (4 punten tekort voor C2/CPE) maar heb geen enkele grammatica geleerd. Nu ik voor mijn 4 weken cursus een grammatica boek in mijn hoofd moet stampen, heb ik besloten om privéles te nemen. Dit is echter niet in Granada maar in Armilla, een dorp tegen Granada aan. Dat betekent met de bus heen en weer waardoor ik vaak pas rond 21.00 uur weer thuis ben. Ik heb wel een uurtje tussen aankomst met bus en les, waardoor ik tijd heb om op een bankje te zitten en het boek te lezen wat ik ook voor de cursus moet gelezen moet hebben.
En dan is het vrijdag. Afhankelijk van mijn rooster ben ik om 15.00 of 18.00 uur klaar en ook afhankelijk van wat ik in het weekend ga/moet doen, is het via de supermarkt naar huis of rechtstreeks. En net als op dinsdag is het misschien nodig om huiswerk te maken.
Zaterdag en zondag staan in het teken van huiswerk, huishoudelijke klussen en proberen om via de internetsite nog wat leuks te doen en mensen te ontmoeten.
Zo op papier is het te overzien en zou het te doen moeten zijn.
Zoals gebruikelijk is de praktijk helaas anders. We hebben concert met het koor waardoor ik nu al een paar vrijdagen extra repetities heb. Zeker als dat samenvalt met een uitje op een zondag met de website en een hoop gedoe op het werk dan komt er een moment dat de grenzen bereikt zijn.
In het begin kun je nog wel zeggen, als we met het nieuwe programma op het werk live zijn gegaan, zal het beter gaan (daarbij vergetend dat na het live gaan de problemen pas echt zullen beginnen) of als mijn back-up terug is van een maand vakantie, of dat als het concert geweest is, of dat de activiteiten via de website maar eenmalig zijn.
Maar uiteindelijk komt er een moment dat je onder ogen moet zien dat je overladen bent.
Aan het einde van deze maand stoppen de grammatica lessen voor de cursus en ik zit er over te denken om in de maand juni ook een maand met het koor te stoppen. Dan heb ik even iets meer tijd om mijzelf op de rit te krijgen en mijn voor te bereiden op mijn cursus. Vandaar ook mijn poging om iets van lichamelijke activiteit in mijn toch al drukke schema te proppen omdat ik weet dat lichamelijke beweging helpt om de stress beter aan te kunnen.
Ik wil mijn cursus met een goed resultaat afsluiten en daarvoor moet ik in juli zo fit mogelijk zijn.
PS: de vrouw heeft inderdaad maar 1 nacht in mijn huis geslapen. De dag erna kon ze weer naar haar eigen huis.
vrijdag 15 april 2016
Is dit Spaans?
In mijn vorige berichtje schreef ik dat ik een Spaanse vrouw had leren kennen. Inmiddels is mij duidelijk geworden dat ze geen gemakkelijk leven heeft gehad en dat ze niet veel geld heeft. Ze bezoekt een apostolisch kerkgenootschap en zamelt kleren in voor mensen die ook naar die kerk gaan en het nog minder breed hebben dan zijzelf. Ik zal heel eerlijk zijn dat ik haar er wel van verdenk dat ze dingen die ze zelf kan gebruiken uit de stapel vist, voordat ze de kleding doorgeeft. Dat maakt ook niet zoveel uit.
Afgelopen maandag kreeg ik van mijn lerares Spaans een zak met kleding die zij niet meer wil dragen dus stuurde ik Spaanse vrouw gisteren een berichtje. Kwam er een berichtje terug: kan ik bij je komen slapen want ik kan mijn huis niet in. Een van mijn problemen is dat ik te aardig ben dus als ik iemand kan helpen met een bed voor een nacht, ook al ken ik die persoon nog niet zo goed, waarom niet. Vervolgens belde ze mij op en kreeg ik een deel van het verhaal te horen maar zeker via de telefoon heb ik een probleem met het verstaan van het Spaans dus veel snapte ik er niet van.
Ik stuur een berichtje naar Lerares Spaans: Spaanse vrouw komt bij mij slapen. Er is iets met de persoon aan wie ze een kamer verhuurt en nu kan ze niet in haar huis want die huurster is er nog en er is ook iets met de politie. Lerares Spaans in paniek. Ik kon toch niet zomaar iemand die ik nog niet zo goed ken, uitnodigen om in mijn huis te komen slapen. Gevolg: ik onzeker. En als ik onzeker ben, ga ik nog meer mensen vragen.
De volgende groep die ik benaderde waren de alten van het koor. Die waren minder negatief maar waren ook niet overtuigd dat ik de juiste beslissing had genomen.
Vervolgens moest mijn werk-team eraan geloven en die vonden het helemaal niet raar (mijn team lead heeft regelmatig mensen in haar huis die op de bank slapen). Ik moest alleen ervoor zorgen dat het niet langer dan 1 nacht zou zijn.
Spaanse vrouw stond gisteravond rond een uur of half tien op de stoep en dit was haar verhaal: Omdat ze geld nodig heeft, verhuurt ze illegaal kamers. Als mensen komen huren dan zegt ze direct dat er geen contract zal zijn en dat de mensen zich niet bij de gemeente kunnen inschrijven. Nu blijkt 1 van haar huursters het daar niet mee eens te zijn en omdat die vanaf 14.00 uur begint met het drinken van bier is dat ietwat uit de hand gelopen. Omdat Spaanse vrouw haar de huur niet terug wil geven (huurster had twee Engelse studenten die op schoolreis waren de deur uitgejaagd waardoor Spaanse vrouw inkomsten misliep en nu misschien geen studenten op schoolreis meer mag ontvangen), begon huurster te schelden en dreigen en pakte haar mobiel om de politie te bellen.
Hoe en wat precies weet ik niet maar als ik het goed heb begrepen heeft Spaanse vrouw een voorwaardelijke gevangenisstraf boven haar hoofd hangen omdat ze ooit mee heeft gedaan aan een uit de hand gelopen demonstratie. Dus toen huurster de politie ging bellen, is ze het huis uitgerend met als gevolg dat huurster het huis voor zich alleen had en Spaanse vrouw op straat stond. Ze heeft de hele week bij diverse vrienden en bekenden op de bank geslapen. Op haar werk heeft ze dagelijks gedoucht en haar kleren gewassen want ze had, behalve haar handtas, niks meegenomen.
Vandaag gaat ze met een goede vriend naar haar huis om te zien of huurster weg is en hoe die in haar huis heeft huisgehouden. Daarna gaat ze de sloten vervangen zodat huurster er niet meer in kan en dan zien we wel wat er verder gaat gebeuren. Ik hoop voor haar dat ten eerste de huurster inderdaad niet meer in het huis is en ten tweede dat de schade meevalt.
Vanavond zou ze me bellen om te vertellen hoe het gegaan is. Ik weet niet of ik op kan nemen omdat ik extra koorrepetitie heb en eerlijk gezegd weet ik ook niet of ik haar te woord wil staan omdat ik liever niet heb dat ze hier weer komt slapen.
Ik vind het niet erg als ze hier door de week komt slapen (hoewel ik dat niet elke dag wil) omdat ze op dezelfde tijd met haar werk begint als ik. Maar voor het weekend vind ik het teveel.
Maar ik zit me nu wel af te vragen of dit ook Spaans is? Illegaal verhuren is zeker Spaans, daar hoef ik niet over na te denken. Maar mensen die regelmatig in je huis komen slapen omdat ze geen dak boven het hoofd hebben?
Afgelopen maandag kreeg ik van mijn lerares Spaans een zak met kleding die zij niet meer wil dragen dus stuurde ik Spaanse vrouw gisteren een berichtje. Kwam er een berichtje terug: kan ik bij je komen slapen want ik kan mijn huis niet in. Een van mijn problemen is dat ik te aardig ben dus als ik iemand kan helpen met een bed voor een nacht, ook al ken ik die persoon nog niet zo goed, waarom niet. Vervolgens belde ze mij op en kreeg ik een deel van het verhaal te horen maar zeker via de telefoon heb ik een probleem met het verstaan van het Spaans dus veel snapte ik er niet van.
Ik stuur een berichtje naar Lerares Spaans: Spaanse vrouw komt bij mij slapen. Er is iets met de persoon aan wie ze een kamer verhuurt en nu kan ze niet in haar huis want die huurster is er nog en er is ook iets met de politie. Lerares Spaans in paniek. Ik kon toch niet zomaar iemand die ik nog niet zo goed ken, uitnodigen om in mijn huis te komen slapen. Gevolg: ik onzeker. En als ik onzeker ben, ga ik nog meer mensen vragen.
De volgende groep die ik benaderde waren de alten van het koor. Die waren minder negatief maar waren ook niet overtuigd dat ik de juiste beslissing had genomen.
Vervolgens moest mijn werk-team eraan geloven en die vonden het helemaal niet raar (mijn team lead heeft regelmatig mensen in haar huis die op de bank slapen). Ik moest alleen ervoor zorgen dat het niet langer dan 1 nacht zou zijn.
Spaanse vrouw stond gisteravond rond een uur of half tien op de stoep en dit was haar verhaal: Omdat ze geld nodig heeft, verhuurt ze illegaal kamers. Als mensen komen huren dan zegt ze direct dat er geen contract zal zijn en dat de mensen zich niet bij de gemeente kunnen inschrijven. Nu blijkt 1 van haar huursters het daar niet mee eens te zijn en omdat die vanaf 14.00 uur begint met het drinken van bier is dat ietwat uit de hand gelopen. Omdat Spaanse vrouw haar de huur niet terug wil geven (huurster had twee Engelse studenten die op schoolreis waren de deur uitgejaagd waardoor Spaanse vrouw inkomsten misliep en nu misschien geen studenten op schoolreis meer mag ontvangen), begon huurster te schelden en dreigen en pakte haar mobiel om de politie te bellen.
Hoe en wat precies weet ik niet maar als ik het goed heb begrepen heeft Spaanse vrouw een voorwaardelijke gevangenisstraf boven haar hoofd hangen omdat ze ooit mee heeft gedaan aan een uit de hand gelopen demonstratie. Dus toen huurster de politie ging bellen, is ze het huis uitgerend met als gevolg dat huurster het huis voor zich alleen had en Spaanse vrouw op straat stond. Ze heeft de hele week bij diverse vrienden en bekenden op de bank geslapen. Op haar werk heeft ze dagelijks gedoucht en haar kleren gewassen want ze had, behalve haar handtas, niks meegenomen.
Vandaag gaat ze met een goede vriend naar haar huis om te zien of huurster weg is en hoe die in haar huis heeft huisgehouden. Daarna gaat ze de sloten vervangen zodat huurster er niet meer in kan en dan zien we wel wat er verder gaat gebeuren. Ik hoop voor haar dat ten eerste de huurster inderdaad niet meer in het huis is en ten tweede dat de schade meevalt.
Vanavond zou ze me bellen om te vertellen hoe het gegaan is. Ik weet niet of ik op kan nemen omdat ik extra koorrepetitie heb en eerlijk gezegd weet ik ook niet of ik haar te woord wil staan omdat ik liever niet heb dat ze hier weer komt slapen.
Ik vind het niet erg als ze hier door de week komt slapen (hoewel ik dat niet elke dag wil) omdat ze op dezelfde tijd met haar werk begint als ik. Maar voor het weekend vind ik het teveel.
Maar ik zit me nu wel af te vragen of dit ook Spaans is? Illegaal verhuren is zeker Spaans, daar hoef ik niet over na te denken. Maar mensen die regelmatig in je huis komen slapen omdat ze geen dak boven het hoofd hebben?
Abonneren op:
Reacties (Atom)