Is dit Spaans?

In mijn vorige berichtje schreef ik dat ik een Spaanse vrouw had leren kennen. Inmiddels is mij duidelijk geworden dat ze geen gemakkelijk leven heeft gehad en dat ze niet veel geld heeft. Ze bezoekt een apostolisch kerkgenootschap en zamelt kleren in voor mensen die ook naar die kerk gaan en het nog minder breed hebben dan zijzelf. Ik zal heel eerlijk zijn dat ik haar er wel van verdenk dat ze dingen die ze zelf kan gebruiken uit de stapel vist, voordat ze de kleding doorgeeft. Dat maakt ook niet zoveel uit.

Afgelopen maandag kreeg ik van mijn lerares Spaans een zak met kleding die zij niet meer wil dragen dus stuurde ik Spaanse vrouw gisteren een berichtje. Kwam er een berichtje terug: kan ik bij je komen slapen want ik kan mijn huis niet in. Een van mijn problemen is dat ik te aardig ben dus als ik iemand kan helpen met een bed voor een nacht, ook al ken ik die persoon nog niet zo goed, waarom niet. Vervolgens belde ze mij op en kreeg ik een deel van het verhaal te horen maar zeker via de telefoon heb ik een probleem met het verstaan van het Spaans dus veel snapte ik er niet van.

Ik stuur een berichtje naar Lerares Spaans: Spaanse vrouw komt bij mij slapen. Er is iets met de persoon aan wie ze een kamer verhuurt en nu kan ze niet in haar huis want die huurster is er nog en er is ook iets met de politie. Lerares Spaans in paniek. Ik kon toch niet zomaar iemand die ik nog niet zo goed ken, uitnodigen om in mijn huis te komen slapen. Gevolg: ik onzeker. En als ik onzeker ben, ga ik nog meer mensen vragen.
De volgende groep die ik benaderde waren de alten van het koor. Die waren minder negatief maar waren ook niet overtuigd dat ik de juiste beslissing had genomen.
Vervolgens moest mijn werk-team eraan geloven en die vonden het helemaal niet raar (mijn team lead heeft regelmatig mensen in haar huis die op de bank slapen). Ik moest alleen ervoor zorgen dat het niet langer dan 1 nacht zou zijn.

Spaanse vrouw stond gisteravond rond een uur of half tien op de stoep en dit was haar verhaal: Omdat ze geld nodig heeft, verhuurt ze illegaal kamers. Als mensen komen huren dan zegt ze direct dat er geen contract zal zijn en dat de mensen zich niet bij de gemeente kunnen inschrijven. Nu blijkt 1 van haar huursters het daar niet mee eens te zijn en omdat die vanaf 14.00 uur begint met het drinken van bier is dat ietwat uit de hand gelopen. Omdat Spaanse vrouw haar de huur niet terug wil geven (huurster had twee Engelse studenten die op schoolreis waren de deur uitgejaagd waardoor Spaanse vrouw inkomsten misliep en nu misschien geen studenten op schoolreis meer mag ontvangen), begon huurster te schelden en dreigen en pakte haar mobiel om de politie te bellen. 
Hoe en wat precies weet ik niet maar als ik het goed heb begrepen heeft Spaanse vrouw een voorwaardelijke gevangenisstraf boven haar hoofd hangen omdat ze ooit mee heeft gedaan aan een uit de hand gelopen demonstratie. Dus toen huurster de politie ging bellen, is ze het huis uitgerend met als gevolg dat huurster het huis voor zich alleen had en Spaanse vrouw op straat stond. Ze heeft de hele week bij diverse vrienden en bekenden op de bank geslapen. Op haar werk heeft ze dagelijks gedoucht en haar kleren gewassen want ze had, behalve haar handtas, niks meegenomen.

Vandaag gaat ze met een goede vriend naar haar huis om te zien of huurster weg is en hoe die in haar huis heeft huisgehouden. Daarna gaat ze de sloten vervangen zodat huurster er niet meer in kan en dan zien we wel wat er verder gaat gebeuren. Ik hoop voor haar dat ten eerste de huurster inderdaad niet meer in het huis is en ten tweede dat de schade meevalt.
Vanavond zou ze me bellen om te vertellen hoe het gegaan is. Ik weet niet of ik op kan nemen omdat ik extra koorrepetitie heb en eerlijk gezegd weet ik ook niet of ik haar te woord wil staan omdat ik liever niet heb dat ze hier weer komt slapen.
Ik vind het niet erg als ze hier door de week komt slapen (hoewel ik dat niet elke dag wil) omdat ze op dezelfde tijd met haar werk begint als ik. Maar voor het weekend vind ik het teveel. 

Maar ik zit me nu wel af te vragen of dit ook Spaans is? Illegaal verhuren is zeker Spaans, daar hoef ik niet over na te denken. Maar mensen die regelmatig in je huis komen slapen omdat ze geen dak boven het hoofd hebben?

En nog meer gelukt

Volledige chaos op het werk. Deze maand doe ik ook het werk van mijn collega en in combinatie met de overgang naar een nieuw HR-programma waar mijn klant de licentie van heeft gekocht, is het behoorlijk druk. Vooral omdat het programma niet doet wat het andere programma wel kon, rapporten draaien. Naar mijn mening toch wel een belangrijk iets dat een HR-programma moet kunnen, zeker als die ook gebruikt worden voor payroll.
Daarnaast had mijn collega een email volledig verkeerd geïnterpreteerd waardoor ik mij ineens bezig moest houden met de pensioenberekeningen voor de Belgische medewerkers van mijn klant. Vervolgens kwam daar de aanslag in Brussel bovenop met het verstrekken van informatie aan de Belgische manager om te zien of iedereen de aanslag had overleefd. Gelukkig waren alle Belgische medewerkers van de klant ongedeerd. 
Het is in ieder geval niet saai ;-).

Inmiddels heb ik de uitslag van mijn  C1-examen. Ik heb dat gedaan via de Cambridge-methode en ik ben geslaagd voor mijn CAE. Om voor mij onduidelijke redenen heb ik het schrijven volledig verknald met als gevolg dat ik 4 (!!!) punten tekort kwam om de C2/CPE score te halen. Heel langzaamaan begin ik mij te verzoenen met de behaalde score. Dit certificaat is een vereiste om als lerares Engels aan het werk te kunnen omdat Engels niet mijn moedertaal is. Daarnaast heb ik de taalacademie vaarwel gezegd om bij een privé-lerares grammaticalessen te volgen. Dat levert de rare situatie op dat mijn Engels van een veel hoger niveau is dan dat van mijn lerares (en ik hoor haar fouten maken die echt erg zijn) maar dat zij op het gebied van grammatica mijn meerdere is. Het scheelt in ieder geval in leerwerk voor mijn opleiding in juli. Een van de 2 verplichte studieboeken is een grammatica boek, dus alles wat we in de les behandelen kan ik wegstrepen uit mijn boek als gedaan.

Spaanse man is geparkeerd. Ik was (en ben) zijn gedrag meer dan zat. Afspraken niet nakomen (lees: afzeggen omdat hij ineens iets kon doen wat hij leuker vond), alleen contact zoeken als hij zich alleen voelt en vervolgens zielig doen dat ik de rest van mijn leven boos op hem zal blijven. Waarna ik vriendelijk uitleg dat ik niet boos ben maar dat ik niet weet of ik hem kan vertrouwen dat hij niet weer een afspraak af gaat zeggen. Het duurt lang voordat mijn grenzen bereikt zijn maar dat wil niet zeggen dat ik ze niet heb. Française is heel blij dat ik Spaanse man geparkeerd heb. Volgens haar zijn er zat leukere mannen die mij meer waard zijn.

Semana santa is hier weer in volle gang dus de stad wordt weer aan alle kanten onveilig gemaakt met processies. Het leukste moment blijft toch het vertrek en de thuiskomst van de beelden in de kerk. Het gepruts op de millimeter om die gevaartes door de deur heen te krijgen wordt via de tv zeer goed uitgezonden. En omdat de processies soms pas tegen 02.00 uur weer terugkomen, kan ik ze ook via de tv weer terug zien komen.

Vandaag ga ik met een Spaanse vrouw die ik heb leren kennen bij de groep gescheiden mensen naar een museum en ik heb mij eindelijk aangemeld bij een website die activiteiten organiseert in Granada. Het is een hele actieve website waar mensen activiteiten organiseren waar je je voor aan kunt melden als je denkt dat het je wat lijkt. Je kunt ook zelf activiteiten organiseren. Daarnaast zijn er aparte groepen waarbij je je aan kunt sluiten als je dezelfde interesses deelt. Als alles goed gaat, heb ik zaterdag mijn eerste activiteit: een intercambio met verschillende talen. En ik zit erover te denken om voor een volgend museumbezoek te kijken of ik een aantal mensen van deze site mee kan krijgen.

Mijn leven wordt steeds leuker.

Gelukt!!!

In januari had ik bij mijn toenmalige teamleider het verzoek ingediend om een maand (onbetaald) verlof op te mogen nemen. Normaal gesproken mag ik wel op vakantie maar moet ik aanwezig zijn als het loonperiode is dus niet meer dan 2 weken vrij (of als het gunstig valt 2,5). Maar omdat ik zo aardig was om mijn back-up een maand vakantie te gunnen, kon ze een tegenprestatie niet weigeren.

Na wat heen-en-weer mailen, kwam het verlossende bericht: de grote teammanager heeft mijn verzoek goedgekeurd. Om te voorkomen dat ze het later weer in zouden trekken, heb ik direct mijn inschrijving bij de school geregeld en vorige week had ik mijn intakegesprek en toelatingsexamen per Skype. Ze waren zo aardig om mij direct de uitslag te geven: toegelaten.

Dus in juli zit ik de hele maand in Malaga om daar (hopelijk) mijn certificaat als lerares Engels te halen, in mijn geval niet de CELTA maar de TrinityCertTesol. Voor wat ik ervan gehoord heb is het een extreem intensieve cursus en de school waarschuwde mij dan ook dat ik niet op moest rekenen dat ik iets van Malaga zou zien. Lessen bijwonen, lessen voorbereiden, verslagen schrijven, opdrachten uitwerken en vervolgens elke dag afgedraaid mijn bed in rollen en dat 7 dagen per week (oh nee, geen lessen bijwonen op zaterdag en zondag). 

Ik merk dat ik er heel erg naar uitkijk. Ik heb gekozen voor een gedeeld appartement, hopelijk met een medestudent onder het motto gedeelde smart is halve smart en misschien kun je elkaar dan ook nog een beetje helpen met de opdrachten die je uit moet voeren.
Inmiddels heb ik mijn verplichte lesboeken in huis en ik voel me net zo blij en gespannen als op de middelbare school als ik naar school mocht om mijn boeken af te halen. Allemaal spannende, leuke en nieuwe dingen die ik zal gaan leren.

Met ingang van deze maand ben ik met mijn Engelse lessen op de taalschool gestopt omdat ik daar niet de onderbouwende grammatica leer die ik mis. Gisteren had ik mijn eerste prive-les en hoewel mijn Engels qua woordenschat en spreekvaardigheid hoger is dan die van mijn lerares, denk ik wel dat ze in staat is om mij deze grammatica te leren. Anders heb ik juli een probleem.

Natuurlijk zijn er ook dingen die ik heel erg eng vind. Ik ben niet zo'n held als het gaat om voor een groep te staan en mijn mond open te trekken en daarbij maakt het niet uit of ik mij al dan niet voorbereid heb. In totaal zal ik 6 uur voor de klas staan en de andere keren moeten kijken hoe mijn medestudenten het ervan afbrengen. Dat was ook 1 van de vragen in het gesprek: of ik tegen kritiek kon en of ik in staat was om feedback op een positieve manier te geven. Omdat je meestal als lerares voor de klas staat en dat dus niet mijn sterkste kant zal zijn is het mij niet geheel duidelijk waarom het mij leuk lijkt om als lerares te werken. Er zijn dingen die mij van nature gemakkelijker afgaan (hoewel mijn collega's van mening zijn dat ik helder en duidelijk uitleg). En bij Trinitiy-Tesol is een onderdeel dat ik privé-lessen moet geven aan een student, daarbij een analyse moet maken van zijn/haar sterke en zwakke kanten en zijn/haar niveau moet vast stellen, gevolgd door een rapport. 
Ze zullen ons vast van tevoren laten weten hoe we dat allemaal moeten doen maar dat helpt op dit moment nog niet echt om mij op mijn gemak te voelen. Ik weet wel dat, wat er ook gebeurd, ik van deze training in ieder geval persoonlijk heel veel zal leren en daar ben ik na de stress van de afgelopen tijd wel aan toe.

Het is tijd voor positieve dingen en vorm te geven aan een nieuwe toekomst, waar die mij dan ook brengen zal. Dit certificaat is weer een nieuwe stap vooruit.

Spaanse man update

Er lag een verzoek voor een update over Spaanse man. En ik kwam tot de ontdekking dat het inderdaad al weer een tijdje geleden was en er valt wel weer het een en ander over te melden.

Ergens in januari kwam de vraag van Spaanse man: wanneer ik de foto op mijn Whatsapp profiel ging wijzigen want het dier wat ik nu als profielfoto heb is wel erg lelijk. Mijn favoriete dier is een zeekoe en die had ik als profielfoto dus het valt niet geheel goed als mijn favoriete dier voor lelijk wordt uitgemaakt. Mijn antwoord: Jij hebt beloofd dat je een foto van mij zou maken en als je dat hebt gedaan, dan wissel ik van foto. Dat was op een maandag, voor dinsdag stond er een afspraak geregeld. Kennelijk was de behoefte aan een foto van mijzelf erg groot. Omdat Spaanse man vanwege cultuur- en taalverschillen zich ongemakkelijk voelt als hij alleen met mij is gingen we eerst samen wat drinken en later schoof Lerares ook aan.
Het was een gezellige avond, we hebben ons goed vermaakt en ik heb er een leuke foto aan overgehouden. De dag erna een berichtje van Spaanse man: Wanneer nodig je me weer uit om wat te drinken. Ik die uit moet nodigen? Dat dacht ik dus even niet. Antwoord terug: ik kan op dinsdag- en donderdagavond dus kom maar met een voorstel. Vervolgens bleef het stil en bleef het nog meer stil. 

De zondag na mijn mondelinge examen ging ik naar een partijtje padel van mijn lerares. Na de stress van het examen, had ik wel even zin in een verzetje. Lerares zei dat we daarna nog even wat zouden drinken. Spaanse man was er ook. Hij was reserve en speelde niet. Na een wat moeilijke start (ik moest mijn hoofd omschakelen van Engels naar Spaans) hebben we samen genoeglijk zitten praten en gingen we uiteindelijk met z'n drieën uit voor tapas en daarna naar een pasteleria voor koffie/thee met gebak. Ik verliet mijn huis om 09.30 uur, kwam om 17.30 uur weer binnen en had mijn zondag zeer aangenaam doorgebracht. Deze keer was het Lerares en mij gelukt om ons deel zelf te betalen. Dat voelt voor mij toch prettiger dan dat Spaanse man elke keer alles betaald. Maar al met al nog steeds geen uitnodiging van Spaanse man om nog een keer wat te gaan drinken.

Tijd voor actie. Op internet een nieuwe foto van een zeekoe gezocht en mijn profielfoto gewijzigd. Binnen een half uur een reactie: Waarom ik weer dat beest als foto had. Uitgelegd dat ik mijn foto weer zou wijzigen als we wat gingen drinken zoals beloofd en hij een nieuwe foto zou hebben gemaakt. Poging voor een afspraak voor de dag erna maar die ging uiteindelijk niet door. Volgens zijn zeggen omdat hij het te druk had met zijn werk, volgens mij omdat mijn Lerares niet kon en hij nog niet alleen met mij wil zijn.

Sinds onze eerste kennismaking in november stond er een etentje bij mij thuis op het programma. De eerste keer werd uitgesteld vanwege het voetbal en de tweede keer was ook op een dag dat Granada thuis speelde (Spaanse man is fan van Granada, iets om rekening mee te houden). Uiteindelijk stond gisteren het etentje met Spaanse man en Lerares op het programma. Het was erg gezellig, gezelliger dan ik mij had voorgesteld, hooguit met een beetje teveel wijn. Spaanse man heeft zijn eerste "Nederlandse" maaltijd gegeten (nasi) en hij vond het lekker. Vervolgens hebben we nog een paar spelletjes gespeeld. Omdat hij gewonnen had, mocht hij een prijs kiezen en natuurlijk was dat het wijzigen van mijn profielfoto. Dus ik heb nu weer mijzelf als profielfoto en als er over 3 weken van zijn kant nog steeds geen datum gepland staat om weer uit te gaan, dan zijn er op het internet nog wel een aantal foto's van zeekoeien te vinden ;-)

Lerares en ik zijn beiden van mening dat Spaanse man er nog niet aan toe is om alleen met mij uit te gaan met als gevolg dat het op dit moment moeilijk is om een nieuwe afspraak te maken met ons drieën omdat zij het heel erg druk heeft. Lerares gaat donderdag op vakantie en daarna zullen we een strategie bedenken zodat Spaanse man zijn belofte na kan komen en Lerares ook (deels) van de partij zal zijn. 

Ik merk dat ik in ieder geval minder ermee bezig ben dan in het begin. Misschien ook wel omdat het zo vreselijk lang duurt voordat er duidelijkheid is of er meer is dan elkaar kennen of niet. We zijn nu bijna 3 maanden verder en hoewel het een goed teken is dat Spaanse man dingen uit mijn leven begint te onthouden en nog steeds contact zoekt, schiet het naar Nederlandse begrippen niet echt op. Voorlopig geniet ik van de leuke dingen als het uitgaan en dat er mensen komen eten zonder meer te verwachten dan een leuke tijd te hebben.

Neusje en feiten

Het is nu 14.45 uur en ik ben net een uur eerder vrijgelaten na de eerste 3 onderdelen van mijn CAE/C1-examen Engels. Van 09.00 tot 13.45 (het liep een kwartiertje uit): lezen en gebruik van Engels, schrijven en luisteren. Morgen nog een half uur voor het spreken en dan wachten op het resultaat. Het luisteren was moeilijk maar over het algemeen viel het me wel mee. De afgelopen 2 weken zouden dus in het teken van mijn examen Engels hebben moeten staan maar dat was niet het geval, hoewel ik wel braaf 1 week vrij had gevraagd om te studeren.

Als er iets in Nederland zou gebeuren waarvoor mijn aanwezigheid vereist is dan weet ik dat ik binnen een dag op plek van bestemming ben. Ik neem de eerste de beste bus naar Malaga, neem daar het eerste het beste vliegtuig naar Nederland en stap aldaar op de trein. Zo moeilijk is dat niet. Daardoor voelt Nederland ook niet als heel erg veel weg. Totdat er ineens dingen gebeuren.

Vorige week zaterdag kreeg ik een email van Ex: er was iemand binnen mijn schoonfamilie overleden. Desbetreffende vrouw was gevonden liggend op de keukenvloer. Voor zover ik weet werd ze al hard minder en mocht het van haar wel afgelopen zijn, maar persoonlijk zou ik het toch fijner hebben gevonden als ze niet in haar eentje was overleden en al zeker niet liggend op de keukenvloer. Het contact met bepaalde mensen binnen mijn schoonfamilie is nog steeds goed en als ik in Nederland zou zijn geweest dat was ik ook zeker naar de crematie gegaan. In ieder geval was ik persoonlijk even langs gegaan bij degene die haar heeft gevonden, want het lijkt me geen pretje om een huis binnen te gaan wetend dat je iets aan gaat treffen wat niet goed is.
En dan voelt Nederland ineens toch even heel erg ver weg. Natuurlijk heb ik via Whatsapp contact gezocht en iedereen veel sterkte gewenst en dat werd ook zeer op prijs gesteld maar dat is toch anders. 

Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat dit het tweede overlijden was in 3 dagen dus misschien was ik al gevoeliger dan anders. Afgelopen donderdag kreeg ik namelijk een telefoontje van een vriendin dat haar vader plotseling was overleden. Beiden wonend hier in Spanje, wat het dan weer iets gemakkelijker maakt maar Alicante is, zeker als je geen auto hebt, toch zo'n 8 uur reizen. Later bleek dat haar vader bij het zagen van een paar takken in een boom een elektriciteitskabel had geraakt. Stom ongeluk, fatale afloop en een hoop extra Spaanse bureaucratie. Van die kant uit heb ik het cultuurverschil meegemaakt tussen het regelen van een crematie in Nederland en Spanje. Zeker als je de taal dus niet voldoende machtig bent, gaat er een hoop niet zoals jij wilt. Uiteindelijk bestond mijn bijdrage aan het geheel aan uren via de Whatsapp steun geven. Zeker nuttig maar niet echt goed voor het concentreren op een examen Engels. Soms zijn er belangrijkere dingen in het leven.

Dus uiteindelijk was ik blij dat ik maandag "gewoon" weer aan het werk kon en heb ik mijn examen gelaten voor wat het was. Mijn Engels is niet slecht en iedereen is ervan overtuigd dat ik het examen wel ga halen. We zullen over een tijdje wel weten wie gelijk heeft gehad. 
Mocht ik het halen dan heb ik weer een belangrijke stap gezet in het verwezenlijken van mijn droom om lerares Engels te worden.

Van alles en nog wat

Het kost mij veel tijd om mijn eigen leven bij te benen, wat natuurlijk niet handig is vooral omdat het over mijn leven gaat.

Inmiddels heb ik geleerd dat, afhankelijk van de leeftijd, in Spanje een man mee vragen om naar de film te gaan gelijk staat aan zeggen "ik hou van jou en ik wil een relatie met je." En laat dat nu net zijn wat ik gedaan heb. Naar mijn (Nederlandse) mening nog geen reden om direct mij in een seksueel getint gesprek te betrekken maar in ieder geval beter verklaarbaar. Zondag gaat mijn lerares weer een partijtje padel met Spaanse man spelen en dan hoop ik antwoord op een paar vragen te krijgen. 

Van koor-man heb ik inmiddels via een aantal mensen op het koor begrepen dat hij een paar jaar terug iets van een beroerte heeft gehad en dat hij daardoor wel veranderd is. Dat maakt bepaald gedrag beter verklaarbaar. Ik heb de eerste bijeenkomst van het groepje gescheiden mensen meegemaakt en het was een belevenis ;-). Het zou een soort van zelf-hulpgroep moeten zijn maar het lijkt tot op heden meer op een religieuze monoloog van koor-man die het heeft over begrippen die in het protestantisme niet bestaan (en als ze al bestaan een heel andere betekenis hebben). Ik weet eerlijk gezegd nog niet zo goed wat ik ervan moet vinden maar de tapas na afloop waren heel gezellig. In mijn directe omgeving maakt iedereen zich zorgen dat ik bij een soort van sekte terecht ben gekomen. Zelf denk ik dat het wel mee valt, bovendien is het voor mij onder normale omstandigheden al moeilijk om koor-man te verstaan, laat staan als hij een monoloog over misericordia aan het houden is (en ja, in Spanje kun je als vrouw Misericordia heten). Dus ik kom er voorlopig nog mee weg dat mijn Spaans niet goed genoeg is om alles goed te begrijpen.

Geen idee of ik het al verteld had, anders maar dubbel. Eind november had ik een paar dagen vrij en kreeg ik het verzoek van mijn back-up om samen koffie te gaan drinken. Nu zijn we niet de meest dikke vriendinnen en collega's dus ik was wel enigszins verbaasd. Bleek dat ze graag een maand onbetaald verlof wou in maart en dat mijn teamcoördinator en mijn teamleider de beslissing daarover bij mij hadden neergelegd want ze zou alleen maar weg kunnen als ik bereid zou zijn haar werk voor die maand over te nemen. Ik voelde mij wel enigszins voor het blok gezet en heel veel meer keuze dan ja zeggen heb je op zo'n moment ook niet. Als je nee zegt, heb je een probleem met iemand met wie je nauw moet samenwerken en als je ja zegt, weet je dat je een zware maand zult hebben waarin je voor 4 landen alles moet doen, inclusief de lonen. Een voordeel van ja zeggen is echter wel dat je zelf nog iets kunt sturen dus in maart draai ik 4 landen.

Vervolgens duurde het even voordat mijn hersens begonnen te werken maar afgelopen week kwam dan toch ineens wel het besef: wat zij kan, kan ik ook. Totdat zij erover begon wist ik niet eens dat de mogelijkheid van een maand onbetaald verlof op ons werk bestond. Ik wil graag de 4 weken CELTA-training doen voor lerares Engels. Dat kan natuurlijk ook met een maand onbetaald verlof. Het is dus niet nodig dat ik een sabbatical aanvraag en een plan moet maken voor wat ik na de 4 weken training ga doen en misschien is het zelfs mogelijk om maar 2 weken onbetaald verlof te vragen en de andere 2 weken als vakantie op te nemen. Dus deze week maar even een gesprekje met mijn back-up gehad en daarna het verzoek ingediend voor een maand onbetaald verlof in juli, onder het voorbehoud dat ik op de opleiding word aangenomen. Het is nu wachten op de officiële goedkeuring van mijn teamleider maar die zal er wel komen. Als het niet van mijn huidige teamleider is, dan zeker wel van mijn toekomstige teamleider.
Mijn lerares Spaans gaat binnenkort met mij om de tafel zitten omdat ik volgens haar in april en mei flink kan bijverdienen met het geven van Engelse bijles aan Spaanse middelbare school leerlingen.

Hieruit blijkt dat ook op het werk weer van alles en nog wat in beweging is. Mijn teamleider gaat weg (haar man heeft een baan in Duitsland gekregen) en mijn huidige teamcoördinator gaat haar vervangen. Daarnaast heeft ook een andere teamcoördinator een andere functie binnen het bedrijf gekregen waardoor er in ons team weer eens met poppetjes wordt geschoven. Onze nieuwe teamcoördinator is op dit moment de advisor voor Spanje en Portugal. Ik heb al een paar keer problemen met haar gehad omdat haar Engels vreselijk slecht is en zeker omdat Nederland, in vergelijking met de andere landen, een redelijk complex land is, zie ik dit niet echt zitten. Vervolgens wordt naar mijn mening gevraagd en krijg ik als reactie te horen dat van mij verwacht wordt dat ik mijn teamcoördinator ga steunen. Maar ik heb het trucje inmiddels door: doen wat van je verwacht wordt en ondertussen stilletjes op zoek naar andere mogelijkheden. Als ik in augustus terugkom, met hopelijk mijn certificaat op zak, dan kijk ik met open blik weer verder.

Vorig weekend was ik in Fortuna waar iemand die ik kende uit Nederland een kleine 3 week verbleef. Het was mijn eerste kennismaking met een enclave overwinteraars uit Duitsland en Nederland. Ik heb mijn ogen uitgekeken en mij weer uitstekend vermaakt. 

En nu ga ik vrolijk verder met het studeren voor mijn C1-examen wat ik in het weekend van 6 en 7 februari heb. Iedereen is ervan overtuigd dat ik dit op mijn sloffen ga halen maar ik merk bij mijzelf toch wel een gebrek aan kennis van een aantal essentiële grammaticale regels. Deze week ben ik vrij en ik hoop een flinke inhaalslag te kunnen maken. Daarna is het hopen dat het examen over onderwerpen gaat die mij aanspreken. 

Af en toe...

Af en toe word ik er wel eens moe van dat ik mij regelmatig in situaties bevind die ik niet gewild of voorzien had, alleen omdat mijn Spaans niet voldoende is en de cultuur hier toch anders is. Soms is het lachwekkend, soms ongemakkelijk en soms op het randje van gevaarlijk (dat laatste vooral als het mannen betreft). 

Deze keer betrof het oud-en-nieuw. Koor-man had mij uitgenodigd voor een feest bij hem thuis. Wat ik echter niet doorhad, was dat hij mij de zaterdag dat we naar het concert waren geweest, had verteld dat er geen feest was. De dag voor oud-en-nieuw kwamen we beiden tot de ontdekking dat ik het niet goed had begrepen (of dat het niet duidelijk was uitgelegd, soms heb ik wel eens het gevoel dat dingen op mijn kennis van het Spaans worden geschoven terwijl dat niet geheel het geval is). Mij maakte het niet uit maar koor-man voelde zich vervelend. Hij zou oud-en-nieuw vieren bij zijn broer en heeft toen zijn uiterste best gedaan dat ik ook mocht komen.

Dus de 31-ste ging ik eten bij de broer van koor-man, de vriendin van broer, een Argentijn, 2 andere vrijgezelle mannen en koor-man. Broer, koor-man en vriendin in de keuken en ik werd voor de tv gezet in de woonkamer want ik was gast. De 2 vrijgezelle mannen kwamen binnen en hadden alleen maar oog voor elkaar en hun mobiel (ook tijdens het eten). Argentijn kwam te laat en was de jongste van het stel. Als dank voor de uitnodiging had ik een huzarensalade gemaakt dus het voorgerecht bestond uit mijn salade en gamba's. Vervolgens was er iets van gevulde kip met ijs na. 

Vriendin zat openlijk met Argentijn te flirten, de vrijgezelle mannen waren druk bezig met hun mobiel, broer zat koor-man openlijk te beledigen door alle slechte eigenschappen van hem op te noemen om vervolgens een poging te doen om koor-man en mij te koppelen en koor-man hield hele monologen waar niemand naar luisterde en waar ik al helemaal geen touw aan vast kon knopen. Ik voelde mij heel erg ongemakkelijk.

Rond kwart voor 12 was iedereen ineens druk bezig om jassen en tassen te pakken en stapten we in de auto richting Granada. Ik was er al bijna zeker van dat we om 12.00 in de auto zouden zitten en heel oud-en-nieuw zouden missen. We kwamen uit bij een bar in Zaidin (een wijk in Granada) waar broer eigenaar van bleek te zijn. Er was nog net voldoende tijd om de druiven voor te bereiden, voor elke klokslag 1 druif, en via de mobiel van 1 van de 2 mannen hebben we druiven gegeten en elkaar gelukkig nieuwjaar gewenst.

Na de druiven kwam koor-man met de vraag of ik de avond in de bar wilde doorbrengen of dat ik op Plaza Carmen wilde gaan kijken, dat is het plein waar op kosten van de gemeente  traditioneel oud-en-nieuw wordt gevierd in het centrum. Mij maakte het niet uit en het leek mij geen gek idee om koor-man uit dit gezelschap te halen. Dus ik koos Plaza Carmen waar we op ons gemak heen zijn gewandeld, een rondje plein hebben gedaan en daarna ben ik netjes voor de deur van mijn huis afgezet. 

Ik geloof dat ik vooral medelijden met koor-man heb. Het is een hele aardige man maar met zijn 63 jaar te oud voor mij. Daarnaast is hij behoorlijk religieus en conservatief. Dingen die ook niet goed samen gaan met mij. Maar hij gedraagt zich als een heer (wat ik na maandag niet van Spaanse man kan zeggen) en volgens mij is hij vooral eenzaam en grijpt hij elke mogelijkheid aan om maar niet alleen thuis te hoeven zijn. 

Wat Spaanse man betreft, hij zal wel dronken zijn geweest. Hij vond het kennelijk nodig om mij uit de tent te lokken op het gebied van seks, dus voordat ik maandag naar mijn werk ging waren al heel wat ontoepasselijke berichtjes gestuurd waarbij ik mijn best heb gedaan om die zo goed mogelijk te pareren en van repliek te dienen. Volgens mijn lerares Spaans ben ik vooruit gegaan maar heb ik mijzelf toch in een moeilijke positie gebracht met bepaalde antwoorden (taal, cultuur en onervarenheid). Met als gevolg dat ik het wel heb even met Spaanse man. Het is niet mijn schuld dat ik niet veel ervaring op dat gebied heb, gecombineerd met een paar vervelende ervaringen. Ik kan het dan ook niet waarderen dat iemand mij willens en wetens in een spel betrekt waarvan hij kan weten dat ik daar niet goed in zal zijn.

Dus ik ga mij de komende periode gezellig in mijn eentje vermaken, zonder mannen en uitgaan. In februari heb ik mijn C1-examen Engels en ik heb nog wel wat studie te verrichten.