zaterdag 8 juli 2017

Verhuisd

Voordat ik mij weer een dag bezig ga houden met het zoeken van een plek voor al mijn spullen, ga ik eerst maar even hier een update over de verhuizing en mijn nieuwe huisje geven. Want ja, dat had ik natuurlijk alleen maar op foto´s gezien en dan is het altijd maar afwachten of het in het echt net zo goed is.

Het krijgen van de sleutels verliep weer eens lekker op z´n Spaans. Ik hoefde me geen zorgen te maken, de sleutels zouden voor 30 juni in mijn bezit zijn. Uiteindelijk werd het een week van over en weer berichten versturen want het meisje dat nu nog in het appartement woonde was toch niet eerder weg en het moest nog schoongemaakt en... Na aandringen van mijn kant (hopelijk meer op Spaanse manier dan Nederlandse manier), was het mogelijk om op donderdag 29 juni de sleutels af te halen, waarna mijn nieuwe huisbaas volledig vergeten was dat we een afspraak hadden.
Maar goed, via via kwamen de sleutels toch op 29 juni in mijn bezit.

Spaanse man stond erop om donderdag mij te helpen met het overbrengen van de eerste spullen zodat ik direct in het nieuwe huisje zou kunnen slapen. Hoewel ik een foto had gestuurd van de opgestapelde dozen en hij dus eerder had kunnen zien dat het misschien wel veel was, was de aanblik van de spullen die verhuisd moesten worden dusdanig dat hij direct van mening veranderde en besloot dat de verhuizing per auto zou gaan.
Mij best, het zou veel sneller gaan en het geklaag van Spaanse man over hoe ingewikkeld het was om in het centrum van de stad te rijden met een auto en te parkeren zou ik wel overleven ;-). (geen idee of dit typisch automobilisten eigen is of Spaans).

Gevolg was in ieder geval dat het grootste gedeelte in 3x rijden over was en er voor mij nog een paar keer lopen overbleef. Het weer was omgeslagen van tegen de 40C naar rond de 30C, dus alles ging perfect.
Op vrijdag belde mijn oude huisbaas om te vragen of ik het contract ging verlengen. Ik vertelde hem dat ik op dit moment aan het verhuizen was en dat ik maandag de sleutels in kon leveren. Hij was boos dat ik hem niet eerder op de hoogte had gebracht waarna ik hem vriendelijk liet weten dat ik hem 2 sms en 2 whatsapp had gestuurd. Volgens hem gold dat niet maar uit alles bleek duidelijk dat hij wel degelijk op de hoogte was en dat hij mijn sms ontvangen had.
Afgelopen maandag de sleutels ingeleverd en dat was het dan. Volgens mij zijn we allebei blij dat we niets meer met elkaar te maken hebben.

Het nieuwe huisje is oud (het hele gebouw is oud en tamelijk slecht onderhouden) en niet heel groot (in totaal zo'n 20m2) maar een aparte slaapkamer is wel aangenaam. Wat niet op de foto's stond maar wel fijn is met de opleiding die ik ga doen, is dat er een bureauplank aan de muur in de slaapkamer is gemaakt. Een ideale plek om mijn naaimachines neer te zetten.

Het is ook veel lichter dan mijn vorige huisje. Ik hoef niet meer bij het opstaan het licht aan te doen en pas bij het slapen gaan weer uit te doen. Veel zon heb ik niet (wat volgens Spaanse man een nadeel is, vooral in de winter) maar met de warmte in de zomer geloof ik niet dat dit een probleem zal zijn.
De tegels op de vloer zijn licht, wat waarschijnlijk het zal helpen met het overtrekken van patronen als ik met mijn opleiding begin. In mijn vorige huisje waren ze donker terra-kleurig wat, in combinatie met het gebrek aan licht, het bijna onmogelijk maakte om een patroon te volgen.

De keuken is een beetje raar ingedeeld maar dat zal een kwestie van wennen zijn. Ik mis de grote kast die ik in mijn vorige huisje naast mijn kleine keukenblokje had. Met name een plek voor mijn oven zoeken zal niet eenvoudig zijn.
Ik kook op butaan en dat wordt ook gebruikt voor de geiser voor warm water. Ik kan dus weer net zolang douchen als ik wil in plaats van mij te moeten haasten omdat ik maar 50 liter warm water heb. Dat is echt een enorme verbetering. Nadeel is het omhoog slepen van de volle gasflessen, die zo rond de 30 tot 35 kilo wegen.
Ik was heel blij toen ik de deur voor de eerste keer open deed. Ik merk dat ik nu wat minder enthousiast ben maar dat komt waarschijnlijk meer door het gedoe op mijn werk en het leven in een chaos dan dat mijn mening veranderd is (tenminste, ik kan me niet een voorval herinneren waardoor ik ineens minder blij ben met mijn nieuwe plekje).
Het is wel beduidend verder dan de vorige 2 plekken waar ik gewoond heb. Om op tijd op mijn werk te komen moet ik nu 10 minuten meer rekenen. Gelukkig is er wel de mogelijkheid om mijn vouwfiets beneden vast te zetten in plaats van hem elke keer de trappen op te slepen.

Wat elke keer ingewikkeld blijft is het zoeken van een plek voor alles. In Nederland verhuis je met al je meubels dus als je de meubels op zijn plek heb gezet kan je alles weer net zo in de kasten stoppen als daarvoor. Hier huur je gemeubileerd, dus je moet het doen met wat er is. Voordeel is dat het verhuizen snel gaat maar nadeel is dat je elke keer weer een indeling moet verzinnen en dat is waar ik nu mee bezig ben. Er is wel opbergruimte, maar hoog en voor mij, zelfs op een stoel, niet eenvoudig te bereiken. Meer dus voor spullen die ik voor lange tijd niet nodig heb en daar heb ik niet veel van.
Uiteindelijk zal alles wel zijn plek krijgen en zal het niet meer voelen alsof er een kleine explosie heeft plaats gevonden.

Nu is het tijd om wat te eten te koken (lees: eerst een afwas wegwerken en dan de boontjes en sla uit de moestuin bereiden) en daarna gaan we vrolijk verder met het verplaatsen van dozen. En als het vandaag niet afkomt dan is er altijd weer een volgend weekend. Ik begin te wennen aan het Spaanse mañana.

zondag 25 juni 2017

Nieuws?

Het is warm, we hebben nu al zo'n 2 weken code geel voor extreem warm weer. Ik kan me niet meer herinneren op welk moment van de dag het in Nederland op z'n warmst is maar hier in Spanje is dat rond een uur of 18.00, zeg maar precies op het moment dat ik mijn werk verlaat. En ik ga niet ontkennen dat de warmte maakt dat ik behoorlijk tegen de verhuizing op zie. Verhuizen op zich is al zwaar maar met temperaturen van tegen de 40C wordt het er niet beter op.

Mijn moeder stuurde mij een berichtje, dat het extreem warme weer voor de maand juni in Spanje het Nederlandse nieuws had gehaald. In haar berichtje schreef ze dat een school de lessen naar het mortuarium had verplaatst omdat daar airco was en op school niet. Toen een vriendin van mij met hetzelfde verhaal kwam, leek het mij raadzaam om nog eens extra goed het Spaanse nieuws te bekijken. Ik had wel iets gelezen maar dat kwam niet overeen met was er volgens mijn moeder en vriendin in het nieuws was. Dus of een geval van verkeerde vertaling (wat ik mij niet kon indenken) of ik heb het artikel verkeerd begrepen (wat ik mij wel kon indenken).

Tot mijn stomme verbazing blijkt het wel degelijk een geval van verkeerde vertaling. Wat is er in het echt gebeurd? Een school wil uitbreiden en geeft op dit moment les in noodgebouwen, inderdaad zonder airco en waarschijnlijk ook wel iets teveel leerlingen in 1 lokaal. Vanwege de warmte werden er rond de 47 leerlingen onwel. Om ze zo snel mogelijk in een koele omgeving te krijgen, werden ze naar het uitvaartcentrum gebracht (enkelen werden naar het ziekenhuis gebracht). Dus geen les in het mortuarium. Vervolgens zijn alle lessen voor de middag geschrapt totdat de warmte gezakt is maar als ik het goed heb begrepen is voor de leerlingen nu de zomervakantie al begonnen dus het probleem van de warmte is in die zin voor voorlopig opgelost.

Blijft waarom de school al een jaar in noodgebouwen les geeft en de nieuwbouw nog steeds niet is begonnen. Dat heeft te maken met een corruptieschandaal (het zoveelste waarbij de PP als regeringspartij bij betrokken is). De school heeft grond gekocht van een bedrijf wat bij het Punica-schandaal betrokken is. Daarom wil de gemeente de grond niet overzetten op naam van de school en omdat de school geen eigenaar is, kan het niet met de nieuwbouw beginnen. Op de vraag hoelang dat nog zal duren is vooralsnog geen antwoord beschikbaar. Hangt van het onderzoek af.

Afgelopen weekend heb ik me verbaasd over de Spaanse kranten en hun berichtgeving. Het is bekend dat de kranten in Spanje over het algemeen op handen van de rechtse regeringspartijen zijn en dat ze nog steeds de normen en waarden van het Franco-regime verdedigen. Maar ik had niet verwacht dat ze zover zouden gaan dat nieuws niet of heel summier gepubliceerd wordt.


De Spaanse regering heeft, net als in Nederland, belastinggeld gebruikt om een aantal Spaanse banken te redden. Waar de Nederlandse regering alles op alles zet om het geld terug te krijgen, kwam vorige week vrijdag de Spaanse bank met de mededeling dat zo'n 80% van het geld (60.600 miljoen euro) niet terug te vorderen zou zijn. Hoewel ik niet echt het Nederlandse nieuws bij hield toen ik in Nederland woonde, weet ik zeker dat als het in Nederland zou gebeuren dit groot nieuws zou zijn met kamervragen aan de minister van Financiën. In Spanje dus niet.

De grote Spaanse kranten hebben er geen aandacht aan besteed (en als ze het al deden, zo summier dat het leek alsof er niks aan de hand was). Het was dermate dat het zelfs amper op het televisiejournaal was en dat het zelfs mijn Spaanse vriendin opviel, die tot op heden altijd de Spaanse media heeft verdedigd als betrouwbaar. Voordeel van de nieuwe media is dat er altijd meer mensen zijn die zoiets ontdekken dus dat er behoorlijk op los getweet werd met foto's en al. Alleen geen idee of dat iets heeft opgeleverd.

Hetzelfde gebeurt nu met Ronaldo (voor degenen die, net als ik deed, zich afvragen wie dat is: een voetballer bij Real Madrid). Hij is beschuldigd van het illegaal gebruik van fiscale constructies om belasting te ontduiken. We hebben het over zo'n 14 miljoen euro. De Spaanse televisie doet er alles aan om de indruk te wekken dat Ronaldo dat op eigen houtje heeft gedaan met een belastingadviseur die geen banden heeft met Real Madrid. Dus ze hebben het over voetballer Ronaldo, laten hem zien in allerlei voetbaltenues die niet genomen zijn tijdens de seizoenen dat hij bij Real Madrid speelt en het is ze tot op heden nog steeds gelukt om in hun berichtgeving de naam van Real Madrid te vermijden. Alles om maar enige betrokkenheid van Real Madrid bij het schandaal te vermijden.

Helaas is dit de dagelijkse realiteit waar de Spanjaarden in leven. Grote corruptieschandalen zonder dat er schuldigen worden aangewezen en het geld verdwenen is en media die de waarheid aanpassen naar hun het beste uitkomt of anders hun best doen om het minder erg te laten lijken dan dat het is.

zaterdag 17 juni 2017

Warm en nog warmer

Ik las gisteren op het internet dat we in Spanje onze eerste hittegolf te pakken hebben. Hier in het zuiden houdt dat in dat de temperaturen tot boven de 40C stijgen. Niet echt iets om je op te verheugen. En zeker niet als het al in juni begint.
Ik kreeg iets van 2 weken geleden een email van een bekende uit Nederland die vroeg hoe het met mij ging. Mijn antwoord: het gaat prima maar ik blijf bij mijn standpunt dat ik in de zomer graag ergens anders wil wonen. Helaas is mijn verzoek om van juni tot en met augustus in het kantoor van mijn klant in Nederland te mogen wonen en werken weer eens afgekeurd ;-).

Het zal de vierde zomer zijn die ik hier mee ga maken en het is nu ook voor de vierde keer dat iedereen mij loopt te verzekeren dat de temperaturen voor deze tijd van het jaar echt niet normaal zijn. Waarop ik vriendelijk uitleg dat ik dat moeilijk te geloven vind omdat mij dat vorig jaar ook al gezegd is.

Gevolg van de hitte is wel dat het in de moestuin ook niet echt aangenaam is terwijl het werk er niet minder op is geworden. Dat komt vooral door de manier van water geven, een manier die van de arabieren is overgenomen. Alles wordt 1x per week voor een flinke tijd onder water gezet en als het gevoel bestaat dat de grond voldoende verzadigd is, wordt het overtollige water weer naar de rivier geleid. In combinatie met het warme weer, een ideale voedingsbodem voor onkruid.

Gisteren stuurde Spaanse Man mij een foto van de paprikas die hij geoogst had. Verder verzuipen we in de courgettes en hebben we ook al 2 aubergines kunnen plukken. De uien zijn nog lang niet zover, de radijsjes zijn nu wel op zijn eind (hoewel het eerder radijs dan radijsjes is, hier in Spanje vinden ze groter lekkerder) en de Spaanse komkommers beginnen te komen maar gaan niet zo hard. De acelgas (een soort van snijbiet) doet het ook uitstekend. De wortels heb ik opgegeven nadat Spaanse Man de eerste poging voor onkruid had aangezien en de knolselderij die ik als experiment had gezaaid wilde ook niet zijn best doen.

Spaanse man is verantwoordelijk voor de tomaten en ik geloof dat als het aan hem zou liggen, we volgend jaar de helft van de perceel vol met tomaten zetten ;-). Ze lijken het voor voorlopig in ieder geval goed te doen.
Maar voor alle plannen voor volgend jaar: eerst maar eens zien of we dan nog met elkaar in contact staan. Volgens mij zijn we elke dag meer blij dat we geen stel zijn, dus hoe dat er volgend jaar uit gaat zien is iets wat ik nog niet kan voorzien. Wat niet wegneemt dat er nog steeds iets van aantrekkingskracht aanwezig is.

Op het werk wacht ik nog steeds op een antwoord op mijn verzoek of ik parttime kan/mag werken. Op verzoek van de baas van mijn team heb ik zo snel als mogelijk geïnformeerd en vervolgens zijn ze nu al meer dan een maand aan het nadenken (of andere dingen aan het regelen die volgens hun belangrijker zijn). Het feit dat ik een andere teamlead ga krijgen helpt waarschijnlijk ook niet mee. De vrouw die mijn werk zou overnemen, heeft met ingang van 1 juli een andere positie, met als gevolg dat ik weer in mijn eentje het werk van 1,5 tot 2 personen moet doen. Naar mijn mening een reden temeer om snel een beslissing te nemen al was het alleen maar dat voor 2 klanten 2 Nederlanders te weinig is en dat op z'n vroegst in augustus een nieuw iemand kan beginnen. De positie is al wel open maar volgens mij zijn er nog geen kandidaten. 


Ik wacht nog steeds op een afspraak om mijn plaats bij de opleiding te bevestigen. De eerste keer ging niet door omdat de moeder van de directrice ziek was en 2 weken geleden kreeg ik een email dat de directrice de week erop weer aan het werk zou gaan en zou bellen voor een afspraak. Mondeling is mijn plaats toegezegd maar ik wil het toch graag zwart op wit hebben, zeker met het gebrek aan Nederlanders binnen het team.

Mijn huidige huisbaas, die mij al zenuwachtig maakte zonder dat ik de huur had opgezegd, heeft ondanks 2 sms en 2 whatsapp nog steeds niets van zich laten horen. Op aanraden van Spaanse man heb ik de huur van juni niet betaald en ook daar heb ik tot op heden nog geen reactie op ontvangen. De huur van juni wordt gedekt door de betaalde borg en hoewel niet toegestaan is het gebruikelijk om de borg met de laatste maand huur te verrekenen.
Ik krijg in de laatste week van juni de sleutels van het nieuwe appartement en hoop in het weekend van 1 en 2 juli over te gaan. Omdat ik recht heb op een verhuisdag, heb ik die op 30 juni opgenomen. 3 dagen om te verhuizen moet lukken hoewel ik mijzelf heb voorgenomen om de eerste de beste dag dat ik de sleutel heb gekregen, in het nieuwe huis te gaan slapen. Hoever we komen en hoe snel het zal gaan, hangt vooral van het weer af.

Alles met elkaar maakt dat ik wel zo'n beetje aan het einde van mijn latijn ben. De menopauze/overgang en de warmte maken me moe wat weer maakt dat ik minder gemakkelijk de gang van zaken binnen mijn werk naast mij neer kan leggen en de situatie met mijn huisbaas ook meer stress veroorzaakt dan goed voor mij is.
Maar goed, volgens de meteorologen gaat de temperatuur naar beneden (van 43 naar 38 is al heel wat) en op het werk is het vanwege de airco uit te houden. Spaanse Man heeft ook airco in zijn huis, wat helpt om op de bank eventuele tekorten van slaap in te halen.
Nog even volhouden en dan zal alles opgelost zijn.

woensdag 31 mei 2017

Een nieuwe plek om te wonen

Geen idee of het zoeken van een nieuwe plek om te wonen op zijn Spaans beter is dan als ik het op de Nederlandse manier had gedaan, maar ik heb wat gevonden.

Spaanse Man had dus het voorwerk gedaan en een stuk of 7 makelaars gebeld. Die of beloofden terug te bellen (en dat soms ook deden), direct een afspraak maakten of die zeiden dat ze iets hadden wat vervolgens niet werd.

De eerste studio die ik ging bekijken was helemaal niks. Er valt wel het een en ander aan te merken op mijn huidige woonplek (volgens Spaanse Man heel veel maar dat is verschil van mening) maar ik blijf liever waar ik zit dan naar dat gebouw te verhuizen. Deze makelaar had ook nog een andere studio beschikbaar die mij (volgens de foto's op internet) wel wat leek en zou een afspraak regelen met de eigenaar zodat ik die studio ook zou kunnen zien. De afspraak was afgelopen vrijdag, het is nu woensdag en ik heb nog niks gehoord.


De afspraak voor vrijdag laat werd verschoven naar zaterdagmorgen. Het was wel leuk maar ik was nog niet helemaal overtuigd omdat het een intern appartement was. Veel huizen hier zijn gebouwd rondom een kleine patio, waardoor je een huis kan krijgen met licht maar geen uitzicht. Het huisje op zich was leuk maar ik sta graag af en toe voor het raam voor mij uit te kijken en had vanwege de patio mijn twijfels of ik blij zou worden van het staren naar een muur.
Deze makelaar vertelde dat er in hetzelfde gebouw ook een appartement vrij zou komen aan de straatkant. Ze zou mij daar maandag over bellen.

Maandag belde een andere makelaar of ik diezelfde dag nog een studio kon bekijken. Afspraak voor 19.45 alleen helaas voor mij, de persoon die voor mij de studio ging bekijken zei ja. Dus dat werd hem niet. Voor vandaag zou ik met haar nog ergens iets gaan kijken maar ik denk dat dit hetzelfde gebouw is als waar ik afgelopen vrijdag ben geweest.

Gisteren stond er een afspraak met een makelaar om 18.30 maar die kwam niet opdagen. Dat was jammer want voor wat Spaanse Man mij had verteld, leek het veel belovend. Zowel Spaanse Man als ik hadden, zoals verzocht, gebeld om de afspraak te bevestigen maar geen enkele reactie.

De afspraak voor aankomende vrijdag heb ik geannuleerd omdat dit ook voor een studio in het vreselijke gebouw ging en het in ieder geval duidelijk was dat ik daar niet wil wonen.

Al met al schoot het niet erg op. Spaanse Man kwam het met idee om te onderhandelen met huidige huurbaas om het contract met 2 maanden te verlengen zodat ik eind augustus zou kunnen verhuizen om meer tijd te hebben om iets te vinden. Met de cursus die in oktober begint, zag ik dat idee niet zo erg zitten. Ik wil graag ruim voor die tijd verhuizen zodat ik tijd heb om aan mijn nieuwe huisje te wennen en mijn routine richting winkels te hebben.

De makelaar van zaterdag belde, zoals toegezegd, maandag terug dat er inderdaad ook een appartementje vrij kwam aan de straatkant. Het was niet beschikbaar voor bezichtiging maar ze kon wel foto's opvragen en toesturen. Deze foto's kwamen gisteren en het zag er niet slecht uit. Qua indeling vond ik het appartementje aan de patio gezelliger. Na het niet opdagen van de makelaar gisteren, de knoop doorgehakt: of het appartementje intern of aan de straatkant.

Het interne appartementje was net verhuurd dus bleef de straatkant over. Best, doe die maar. 

Dus nu ga ik een contract tekenen voor een appartementje (alles waarschijnlijk zeer klein maar wel een aparte slaapkamer) zonder het te hebben gezien. Ik ken het gebouw en weet ongeveer wat te verwachten omdat ik het andere appartementje heb gezien. Zon in de morgen (waarschijnlijk tot een uur of 13.00) en op de foto's ziet het er leuk uit. Koken en warm water op gasflessen, geen idee hoe dat zal gaan. En als het gebouw en de straat mij goed bevallen, kan ik misschien intern verhuizen naar het interne appartementje als dat na een jaar weer vrij komt.

Spaanse Man gaat voor mij onderhandelen met mijn huidige huisbaas en dan zien we wel weer verder. Het belangrijkste is dat ik iets anders heb gevonden.

vrijdag 26 mei 2017

En als we dan toch bezig zijn ;-)

Tijdens 1 van onze zondagse gesprekken in de stamkroeg van Spaanse Man over de hoeveelheid groente die we zouden kunnen verwachten, kwam mijn huisbaas weer eens ter sprake. Mijn vorige huisbaas was er niet echt happig op om grote reparaties uit te voeren of apparaten te vervangen maar als ze ervan overtuigd was dat het inderdaad beter was, dan deed ze het wel. Mijn huidige huisbaas is meer van het beloven en vervolgens niet doen of zeggen dat het nu eenmaal zo hoort (misbruik makend van het feit dat mijn Spaans niet voldoende is om hem van repliek te dienen).

Dit keer, in relatie met de moestuin, ging het over het invriezen van groente. Ik snap dat als ik in een kleine studio woon, ik geen plaats heb voor een grote koelkast met apart vriesgedeelte. Maar met een kleintje met een ingebouwd vriesvakje ben ik meer dan tevreden. Mijn koelkast is echter zo oud dat het vriesgedeelte nog van het systeem volledig open is met een deurtje ervoor. Dus als ik mijn hand via de achterwand omhoog steek, kan ik mijn vingers in het vriesgedeelte leggen. En omdat het een oude koelkast is, laat de temperatuur nogal te wensen over met als gevolg dat het buiten het vriesgdeelte harder vriest dan binnenin.
Nadat voor de zoveelste keer spullen op het bovenste plankje in de koelkast bevroren waren, toch maar eens een berichtje naar huisbaas gestuurd. Bijna een maand later kwam ik hem tegen in het gebouw en kon ik de koelkast ter sprake brengen. Nee, dit was normaal want zo werden ze nu eenmaal gebouwd en ik moest "gewoon" elke 2 weken ontdooien. Dat maakt het niet echt mogelijk om het vriesgedeelte te gebruiken en nu de courgettes harder groeien dan wij op kunnen eten ;-).

Over het algemeen ben ik blij met mijn huisje, hoewel meer licht wel fijn zou zijn maar mijn huisbaas werkt me op mijn zenuwen en na het gesprek met Spaanse Man, was de maat voor mij vol. Mijn huurcontract loopt eind juli af en ik ga niet verlengen. Dus is nu de zoektocht naar een nieuwe studio of klein appartementje weer begonnen. Het verschil is dat ik deze keer hulp heb van Spaanse Man, die volledig op de hoogte is van hoe je dat op zijn Spaans moet doen.

Ik heb 5 dagen vrij en heb dus tijd om met makelaars huisjes te bekijken. En hoewel mijn Spaans (met fouten) niet slecht is, blijft het voor gesprekken via de telefoon moeilijk. Het is te vergelijken met vragen: "Mag ik uw leeftijd weten?" of "Hoe oud bent u?" Als je tegenover iemand staat kun je zien dat de eerste vraag ingewikkeld is en kun je naar de eenvoudiger vraag om hetzelfde antwoord te krijgen. Via de telefoon bestaat die mogelijkheid niet.
Dus gisteren heeft Spaanse Man mij voor zijn laptop gezet om op internet huisjes te zoeken en vervolgens voor mij makelaars te bellen.
Met als gevolg 4 afspraken om een paar huisjes te gaan bekijken en 3 afspraken die nog bevestigd moeten worden. Hij heeft het voorwerk gedaan, alle (voor mij) ingewikkelde vragen beantwoord en nu kan ik het verder alleen af. In geval van vragen kan ik hem bellen en neemt hij het gesprek met de makelaar weer over.

Voor iemand die gewend is zelfstandig alles te regelen moet ik toegeven dat het een zeer fijne ervaring was. Uiteindelijk zou ik het zelf ook wel voor elkaar gekregen hebben maar op deze manier ging het sneller en, echt Spaans, met referentie van Spaanse Man wat altijd helpt. Vandaag de eerste 2 huizen bekijken, maandag bellen met een andere makelaar die ergens sleutels moet regelen, woensdag weer een huis bekijken en volgende vrijdag de laatste voor voorlopig. Een lijst met adviezen in de hand en dan zien we wel of ik iets ga vinden. Vervolgens mag Spaanse Man de discussie met mijn huisbaas aangaan.
Misschien niet helemaal zoals het hoort maar voor nu wel even heel erg zalig. Of op zijn Spaans: que gloria.

zaterdag 20 mei 2017

Alsof ik nog niet genoeg te doen had ;-)

Toen in 2015 mijn naaimachines overkwamen uit Nederland en 1 vanwege schade bij het transport naar een naaimachine-winkel moest voor reparatie, zit er een bepaalde naaischool in mijn hoofd. Ik zag de poster in de naaimachine-winkel en wat ik op internet zag, sprak mij wel aan. Maar begin 2015, net met het koor begonnen, ongeveer een half jaar Spaans aan het leren, niet echt het juiste moment om actie te ondernemen.
Toch bleef het kriebelen.

Ter informatie, in Nederland heb ik 4 jaar lang les gehad in patroontekenen en proportieleer (inclusief de bijbehorende examens) en ik heb als zzp-er als lingeriemaakster gewerkt, hoewel dat laatste om verschillende redenen geen succes is geweest.
Ik heb het patroontekenen altijd erg leuk gevonden maar omdat mijn lerares kwalitatief goed was maar daardoor ook erg strak in de zin van "zo moet het en niet anders" was de lol in zelf kleding maken naar eigen idee en op eigen maten wel verdwenen.

Tel daarbij op dat ik er een handje van heb om de verkeerde stof bij mijn projecten te kiezen (qua structuur en qua kleur) dan is het niet verwonderlijk dat projecten vaker in de prullenbak dan in mijn kledingkast verdwenen.

Maar na het zien van de homepage van de naaischool en het maken van de concertkleding voor het koor, begon langzaamaan het plezier in het naaien weer terug te komen hoewel ik de stem van mijn lerares uit Nederland nog steeds niet helemaal tot zwijgen heb gebracht.
Na mijn bezoek aan Nederland in december, heb ik hier in Spanje ook de beschikking over mijn patroontekenboeken en voelde het toch wel heel leuk om dit weer op te pakken. Zeker omdat ik de mode in Spanje graag aangepast zie aan mijn Nederlandse smaak en maten.

Begin maart de stoute schoenen aangetrokken en een email naar de naaischool gestuurd voor informatie. Een antwoord op zijn Spaans: "Dit kunnen wij u niet geven, u moet wachten totdat de informatie over de nieuwe cursus beschikbaar komt, dat is begin mei". Vale. In Nederland zou je dan in ieder geval de informatie over de huidige cursus krijgen.
Dus ik braaf wachten tot eind mei. Op 3 mei nog geen update, zondag 7 mei nog een keer kijken en ja!! Dus nieuwe email: "Ik zie dat de informatie beschikbaar is, kunt u mij bellen om de mogelijkheden te bespreken?"


Maandag telefoon. Fijn om te merken dat mijn Spaans, hoewel met fouten, inmiddels voldoende is om een telefoongesprek te kunnen voeren. Nadat mijn ervaring bekend was, waren er 2 mogelijke cursussen: patroontekenen, origami met textiel en Japans patroontekenen of als tweede mogelijkheid historisch patroontekenen. Beiden leken me wel leuk maar uit praktische overwegingen voor de algemene cursus patroontekenen gekozen. Omdat ik het patroontekenen voor een groot deel al beheers (hoewel de school een andere tekenmethode gebruikt dan ik geleerd heb) zal de opleiding in het begin voor mij niet zo moeilijk zijn waardoor ik de tijd heb om mij de woordenschat van het naaien eigen te maken. Want ja, ik weet wel wat een voorpand in het Nederlands is maar in het Spaans zou ik echt geen idee hebben. Tegen de tijd dat ik bij de Japanse techniek en origami aan ben gekomen, zou het naaien in het Spaans geen probleem meer moeten zijn.

Na enige bedenktijd een email gestuurd met de mededeling: "Ja ik ga de cursus doen." Met een afspraak om afgelopen woensdag de aanbetaling te doen om mijn plek te bevestigen. Het was wel spannend om de school binnen te stappen maar het voelde vanaf het eerste begin goed. De directrice bleek echter niet aanwezig (haar moeder moest onverwacht naar het ziekenhuis) maar ik had wel een leuk gesprek met een lerares die, naar bleek, mijn lerares gaat worden. Ik wacht nog steeds op een reactie van de directrice voor een nieuwe afspraak om mij echt in te schrijven maar ze hebben mij nu van meerdere kanten bevestigd dat mijn plaats gereserveerd is (er zijn in totaal maar 12 plaatsen) dus ik hoop maar dat het op zijn Spaans goed gaat komen.

Mijn broer kwam met de vraag waarom ik de opleiding wilde doen. In eerste instantie had ik daar niet echt een antwoord op behalve dan dat het een gevoel was om het weer op te pakken maar dat kan ik natuurlijk ook gewoon thuis doen.
Ik geloof dat het meer iets is dat ik in Nederland, op de Nederlandse manier, de lol voor een groot deel kwijt ben geraakt en dat het mij niet lukt om de juiste keuzes qua stof en kleur te maken. Ik ga het nu op de Spaanse manier proberen en ik ben erg benieuwd hoe mij dat gaat bevallen. Mocht ik na deze opleiding nog steeds het gevoel hebben dat ik moet presteren in plaats van te genieten, dan weet ik in ieder geval dat ik mijn best heb gedaan om er verandering in aan te brengen maar dat het (voor voorlopig) er niet in zit om er meer dan een hobby van te maken.

Nu is het wachten op een reactie van mijn werk. In oktober valt er een spaarrekening vrij en heb ik voldoende geld achter de hand om voor de duur van de opleiding een sabbatical aan te vragen. Daardoor kon ik ook ja zeggen want de cursus/opleiding is 5 dagen per week van 16.00 tot 21.00 uur. Maar volgens personeelszaken was het ook mogelijk om tijdelijk parttime te gaan werken en het verzoek hiertoe heb ik inmiddels ingediend bij mijn teamleider.
Als dat niet mogelijk is (of waarschijnlijker: na verschillende keren vragen zullen ze nog steeds geen beslissing genomen hebben en zal ik de beslissing moeten nemen om de sabbatical aan te vragen), dan zit ik erover te denken om voor de ochtenduren een baan als lerares Engels te zoeken. Met 4 uur per dag 's morgens zal de aanslag op mijn spaargeld minder groot zijn en ben ik in ieder geval verzekerd voor het ziekenfonds.

Maar voorlopig is het wachten op een nieuwe afspraak om mijn inschrijving definitief te maken en ik hoef pas eind augustus te laten weten dat ik met ingang van 1 oktober een sabbatical van 9 maanden wil. 

vrijdag 5 mei 2017

1 mei op zijn Spaans

Hoewel ik nog steeds heel erg blij ben met het feit dat ze in de winkel erg hun best hebben gedaan om mijn laptop in het Nederlands te houden, hebben ze wel het toetsenbord standaard Spaans ingesteld en is het mij nog niet gelukt om dat weer terug te zetten naar standaard Nederlands. En het rare is dat ik op mijn werk blindelings de juiste toetsen op het Spaanse toetsenbord kan vinden maar op mijn laptop thuis volledig de kluts kwijt ben zodat ik altijd na een paar woorden typen,gefrustreerd naar mijn muis grijp om de boel op Nederlands te zetten.

In Spanje (en in heel veel andere landen, beter gezegd, bijna in alle overige Europese landen) is 1 mei een feestdag hoewel ik tot nu toe elke keer op 1 mei heb moeten werken. Eis van de klant en als die betaald, weinig keuze.
Spaanse man is voor de sociaal democratie en nodigde mij uit om op 1 mei mee te lopen in de demonstratie. Ik heb al een keer eerder met Spaanse man in een demonstratie meegedaan (tegen de jacht en de slechte behandeling van de jachthonden in het bijzonder) en dat was een heel grappige ervaring. Ik vond het dan ook jammer dat ik nee moest zeggen tegen de uitnodiging omdat ik moest werken.

Maandag was het echter erg rustig op het werk dus diende ik het verzoek in om 2 overuren op te mogen nemen, wat mij samen met mijn 30 minuten lunchpauze 2,5 uur de tijd gaf om in ieder geval voor een deel aan de manifestatie mee te kunnen doen. Spaanse man had gezegd dat het om 12.00 zou beginnen dus ik om 12.30 onderweg richting het verzamelpunt. Berichtje gestuurd dat ik onderweg was.
Op de grote weg kwam ik echter al een manifestatie tegen waar ik Spaanse man niet in kon vinden. Al mijn berichtjes tot op heden ongelezen dus maar even een telefoontje: waar ben je?

Blijkt Spaanse man met vrienden op een terras te zitten, zo'n 7 minuten lopen van mij vandaan. Gezellig, kom ook. Mijn tweede vraagteken verscheen. Hoe kun je op een terrasje zitten als de manifestatie om 12.00 uur begint en (voor Spaanse begrippen erg uniek) kennelijk al eerder is vertrokken. Het was mooi weer (boven de 25C) en een terrasje is altijd beter dan om een uitgestorven kantoor te zitten. Dus op zoek naar het terrasje.

Daar werd mij door Spaanse man en vrienden uitgelegd dat de vakbonden (maar dan ook weer niet allemaal) besloten hadden om niet aan de grote manifestatie mee te doen maar zelf en manifestatie zouden houden. Reden tot op heden nog steeds onbekend maar daarom was er dus een manifestatie om 11.00 uur en eentje om 13.00 uur.
Ik dacht begrepen te hebben dat de heren aan de manifestatie van 13.00 uur mee zouden doen en daarom hun tijd op het terras doorbrachten.

De heren hadden net afgerekend en we gingen op stap naar de volgende bar. Ik zag er niet veel bijzonders in want het was nog geen 1 uur.Tijd zat om nog ergens wat te gaan drinken met de tapas te eten die daarbij geserveerd worden. Dochter van Spaanse man voegde zich ook bij ons en zo waren we met een heel gezellig groepje. Rond 13.30 kreeg ik het gevoel dat ik iets niet goed begrepen had want na deze bar besloten ze om naar een andere bar te gaan. Gaan jullie dan niet naar de manifestatie? Nee, we zijn het niet eens met het feit dat er 2 manifestaties zijn en konden het niet eens worden aan welke we dan mee zouden doen.
Had ik 2 uur vrij geregeld om deel te nemen aan mijn eerste echte 1 mei manifestatie (soort van protestoptocht door de straten), gaat het niet door omdat de heren het niet eens konden worden over welke manifestatie ;-).

Maar goed, het was gezellig en veel viel er op het werk toch niet te doen want met uitzondering van Nederland, waren alle landen van waaruit ik werk of e-mails zou kunnen verwachten vrij. Het zal mij benieuwen of ik volgend jaar wel aan de manifestatie mee zal doen. Ik weet nu in ieder geval welke vragen ik van tevoren moet stellen.